Untold feelings
- LECTURES 9
- Votes 0
- Chapitres 2
En cours d'écriture
Dernière publication dim., avr. 22, 2018
Kapag ikaw ay nalulungkot, ano ba ang ginagawa mo? Nagwawala? Umiiyak? Nag oopen up sa iba?
Ako naman ay dinadaan ko lang sa pag sulat ng tula. Mga damdaming gusto kong ilabas ngunit hindi ko alam kung paano
Sa tula nalamang ang naging daan para maibsan ang sakit na nadarama
Mga tulang gawa ko sa mga panahong gusto kong ipalabas ang mga hinanakit ko
It is the her way para naman labanan ang mga nasa isip niya
Tous Droits Réservés
#74
self
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Vous aimerez aussi
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMETerminé
Slow Dancing in the Dark (Pontevedra Series #1)
Ayon kay Lao Tzu, a Chinese philosopher, be content with what you have; rejoice in the way things are. When you realize there is nothing lacking, the whole world belongs to you-na siyang isinasabuhay ko. I only have my mother and my two friends, Charlynn and Reisha. My mother works for Charlynn's family. We are not really poor and definitely we're also not rich but we're living comfortably. Nevertheless, I am contented with my life. But, after meeting the man that I like, I started to dream for more. I started to ask for more just to equal his riches even though I know for sure that it was impossible. Life is meaningful. Full of life lessons, full of challenges, and battles that you need to surpass. Pero no'ng nawala sa akin si Mama, iyon ang hindi ko kinaya. Sinisi ko sa lahat ang pagkawala niya. Nagtanim ako ng galit sa pamilya na tinuturing kong pangalawa kong pamilya. And he was there, just accepting my wrath. But, what if everything that I believed was all a lie? Paano kung lahat ng sinisi ko, maling tao? Would I be able to get to his life again? Or our memory will remain just like how we first met? Dark.Terminé
Spoken Poetry (Tagalog)
Tula para sa mga taong lumuha, tula para sa mga mugtong mata na sa pagiyak ay pagod na, at tula para sa nakaraang nais limutin na. Tula para sa tunay na pagibig, tula para sa mga salitang di masabi ng bibig, at tula para sa mga taong umaasang baka bukas siya ay nasa iyo ng bisig. Tula para sa mga taong mahahalaga, tula na iaalay para sila'y mapasaya, at tula na mananating sila ang bida. Tula para sa bawat istorya, tula na may malalalim na rason kung bakit nailathala, at tula para pulutan ng aral at pag-asa. August 17,2018 #1 Poetry #2 in Spoken Poetry #2 in Poems #2 in Spoken WordsTerminé
Cruising in the Stars (Cielo Gracia Chronicles #1)
Some people are just meant to be despised. Someone has to play that part. At nakakalungkot mang tanggapin, baka isa ako sa mga iyon. Matagal ko nang inihanda ang sarili na tanggapin iyon. Sa mundong ito, ang pagmamahal at pagtanggap ay para lamang sa iilang maswerte. Hindi para sa mga katulad ko. Di ko na kailangan pang pangarapin ang pag-ibig at pagyakap dahil bata pa lamang ako ay alam ko nang hindi 'yon para sakin. It was already dictated from the very beginning. It was written in my palms, and inscribed in my fate. It is like a curse people throw at me. Like a prayer they utter to the heavens and they write on the stars. That's just how the current goes, that's how the river flows. Who am I to dare go against it?Terminé
Sa Likod ng mga Tula
Koleksyon ng mga tulang inilaan para sa mga taong dumaan, dumaraan at daraan pa. Isinulat para sa isang taong itinago ang pangalan sa likod ng mga tula.Terminé
Unrequited Love
Sometimes life is unpredictible, yung tipong hindi mo aasahang darating kusa nalang darating. . . . . . . . Nung kailan mahal mo na doon pa siya magle-let go ng walang dahilan. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . BAKIT BA LAHAT NG TAONG MAHAL MO AY INIIWAN KA? . . . . . . . . . . . . . . . Sino ba ang taong nagpa uso ng salitang WALANG FOREVER ? . . . . . . . . Nang dahil sa kanya maraming taong nasasaktan at kasama na ako doon ----- . . . but there's a LIFETIME between us. . . . . READ - VOTE - COMMENT AND BE A FANTerminé
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Terminé
ANG TITIK 2
#completed Date Started: 19, July-2020 Date Finished: 23, July-2020 Paano mo ipinahihiwatig ang iyong nararamdaman sa isang salita? Paano mo naisusulat ang iyong karanasan sa isang tula? Lahat ng bagay sa mundo ay may halaga, hanapin mo iyon sa sulok ng iyong mata. Halika at samahan mo ako sa paglalakbay sa loob ng mga titik sa bawat salita. P.S. Basahin mo, ayon sa kagustuhan mo, magboto kung iyon ang nais mo, at ipabatid ang saloobin sa pamamagitan ng komento. Salamat sa pagbabasa, salamat sa pagtangkilik❤ Declaimer: Its all originals written by the author, no parts of this book, or piece of work be publicize, reproduce and plagiarised without the permission from the owner. -JACKSON, J. B. crdts. to the owner of the photo I have used as my book cover.Terminé
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIME
Plus d’InfosDirectives de Contenu