Story cover for LEMUR by _Donantes_
LEMUR
  • WpView
    Membaca 3,554
  • WpVote
    Vote 1,333
  • WpPart
    Bab 6
  • WpView
    Membaca 3,554
  • WpVote
    Vote 1,333
  • WpPart
    Bab 6
Bersambung, Awal publikasi Apr 26, 2018
Rüzgarın uğultusu, sessizliğin içine feryat gibi düşmüştü. Tavandan sarkıtılmış olan ampülün zayıf ışığı bir yanıp bir sönerken, açık olan pencereler duvarı dövüyordu. Rüzgarın etkisiyle ortamı zayıf ışığıyla aydınlatan ampül bir o yana bir bu yana beşik gibi sallanıyordu. 

Karanlığın hüküm sürdüğü bu yerde, gecenin çocuğu alışılmadık bir biçimde sessizdi. Ortamda duyulan tek ses onun beyninin içinde dönen tilkilerin sesi ile iş birliği yapan rüzgarın kulağına fısıldadığı sözlerdi.

İkisi de ağız birliği yapmış ve tek bir şeyi fısıldıyordu ona. Aslında çoktan yapmış olması gereken şeyi söylüyordu...

"Kaç burdan LEMUR!"

**************************

"O, LEMUR' du. Ölülerin ruhlarının sahibi... Ve bende onun yeni kurbanıydım. Elinde sıkıca tutmuş olduğu bir oyuncaktım..."


🔥 LEMUR adı ile yayımlanan ilk kitap 🔥 

🔥 Tüm haklar yazara aittir. Aksi bir durumda gereken herşey yapılacaktır. 🔥
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Daftar untuk menambahkan LEMUR ke perpustakaan Anda dan menerima pembaruan
atau
#37bella
Panduan Muatan
anda mungkin juga menyukai
anda mungkin juga menyukai
Slide 1 of 10
Maviye yakın cover
Sancak cover
VATAN İÇİN cover
MARŞ İLERİ cover
Sorgular ve Cevaplar cover
Yüzbaşı "Kan"🩸 cover
"Alara" (Gerçek Ailem mi?) cover
DELİ YÜREK cover
KAN VE KEMİK cover
SENİ YAZDIM KALBİME cover

Maviye yakın

15 bab Bersambung

Dosyayı kapattı. Sandalyeye yaslandı. "Normal şartlarda sizi almazdım," dedi açıkça. Mavi'nin kalbi sıkıştı ama sesini çıkarmadı. "Ama," dedi adam. "Bir hafta." Mavi başını kaldırdı. "Bir hafta boyunca kendinizi kanıtlayacaksınız. Verilen her işi yapacaksınız. Sorgulamak yok. İtiraz yok." Bir an durdu. "Başaramazsanız... çalıştığınız günlerin parasını bile alamazsınız." Oda daha da soğudu. Mavi dudaklarını araladı. "Düşünmem içi- "Bir dakikanız var," dedi Karan Aslan. Mavi başını eğdi. Annesi geldi aklına. Ev. O çekmece. O paralar.