SİYAH

Başlama tarihim ;
26.04.18

İnsan sevince iyileşiyor, mutlu olunca seviyor. Ama biz bundan uzağız. Hemde çok. Ne iyileşiyorum onu severken, ne de mutlu olabiliyorum yanındayken. Beraber yanıyoruz. O bana ben ona.. ama asıl tuhaf olansa, ne olursa olsun birbirimizden vazgeçemeyişimiz. Ne o benden, ne ben ondan.

Yaşadığım acılara rağmen, Allah bana kanatsız bir melek olarak indirdi onu. Yaralı bir melek. Bende onun için öyleydim. Onun en karanlık zamanında, kapının eşiğinden süzen bir ışık süzmesi olmuştum. Peki ya sonra ne oldu? Ne oldu da mutluluğumuz yok oldu?

***

Siyah: bir yok oluşun rengi bir aşkın değil.

~~~~~~~~

Kitap tasarım: @brillantms