KIRIK KALPLER

KIRIK KALPLER

  • WpView
    Reads 750
  • WpVote
    Votes 64
  • WpPart
    Parts 43
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 10, 2020
WpInfo
Non-Fiction
HAYALLER HAYATLAR iki genç ikisinin de hayatında acılar var Birisi sevdiği kız öldüğü için hayatına aşkı ve kız almammaya yemin etmiş ama annesi ve kız kardeşi için ayrıca babasınaın holdingi için bi kızla evlenmesi gereken bir geç oğlan YANKI MERİÇ Babasının yüzünden annesini kaybetmiş ve onun yüzünden erkeklere güvenmiyen aşk tan kaçan ama kaçarken aşka tutulan zor bir aşkın pençesine düşen genç kız GÜL YILMAZ PEKİ YA BUNLARIN HEPSİ GÜLÜN KAFASİNDAYSA YA YANKI DİYE BİR YOKSA YA YAŞADIKLARI ONLARDA GERÇEK DEĞİLSE .. HAYAT ONLARA EN ACI YÜZÜNÜ GÖSTERDİ PEKİ YA MUTLULUK ONLAR İÇİN SADECE GEÇİCİ BİRŞEYDİ ACI GERÇEK Tİ ACI HAYATIN TA KENDİSİYDİ PEKİ YA MUTLULUK MUTLULUK SADECE HAYALLERDEYDİ
All Rights Reserved
#12
kırılankalpler
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines