Yarım Şarkım
- LECTURAS 1,281,259
- Votos 61,137
- Partes 46
Alaz hızla yanından uzaklaşan genç kıza baktı. Belki bırakması gerekiyordu kızı ama yapamadı. Birkaç büyük adım atıp kızı kolundan yakaladı ve kendine çevirdi.
Gökyüzünü andıran gözlerinde çakan şimşekleri gördüğünde Alaz'ın nefesi kesildi.
'Bıraksana kolumu!'
'Bırakmam.'
Adamın sakinliği kızı daha çok delirtiyordu.
'Neden ya neden! Ne istiyorsun benden?'
'Seni.'
Adam daha fazla kendine engel olamadı. Haftalardır aklından çıkmayan kırmızı dudaklara mühürledi kendini.
İşte o anda iki kalbin şarkısı başladı.
!!! Çalıntı veya kopyalanma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır !!!
Todos los derechos reservados
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
AĞAÇ KABUĞU - MAHALLE HİKAYESİ
"Kız Hayat Annenler gelecek mi yarın ki düğüne?" Ay yoksa... Alp evleniyor da benim mi haberim yoktu? "Kimin düğünü abla?" diye sordum, tereddütlü çıkan sesime içimden küfür ederek. Eşarbının alnını düzeltip güldü babaannemin eski kiracısı olduğunu hatırladığım maviş gözlü teyzem. "Kız kimin olacak, Alp'lerin işte." Ay durun! "Kız Fatoş! Yan-" diye konuştuğumda cümlesini kesen Fatoş ablanın yanındaki kadın oldu. "Kız bu Cihangir değil mi?" Kimi diyordu bunlar? Başımı çevirirken düştüğüm için ağrıyan boynumla dudaklarımdan 'ah' nidası çıksa da kim olduğuna bakmadan da bilirdim de geri kalamazdım işte. Abimin biricik arkadaşı Cihangir'i diyorlardı. "O, o. Baksana nasıl boylu poslu gız!" Kucağında torununu gezdiren bakkalın karısı Nuran abla sözlerini sürdürdü. "Öyle öyle. Pek bi' çalışkan maşallah. İdeal koca adayı işte!" Adamın uzun boyundan olsa gerek sesinden, nefesinden önce, hakkında çıkan laflar önden geliyordu. Erkek olmasına rağmen çizilmiş gibi bir yüze sahipti. Hani derler ya Allah özene bözene yaratmış diye. Vallahi öyleydi. Kalem gibi çizilmiş biçimli olan kavisli kaşları, birbirine tam ölçülü ne kalın ne ince dudaklarıyla dergilerden çıkmış gibi havası vardı. ... Ağaç kabuğu ailesine hoş geldin değerli okuyucu umarım keyifle okursun🏵️
Kayıp izler
Her hikâye bir suskunluktan doğar; söylenmeyen, saklanan ya da ertelenen şeylerden... Benim hikâyem de işte orada başladı: küçük bir kızın kalbinde, dile gelmeyen kelimelerin gölgesinde. Bazen bir bakış ömür boyu hatırlanır, bazen de bir kayıtsızlık... Benim payıma düşen, hiç fark edilmeyen bakışlar ve sessizce atıp duran kalp çarpıntılarıydı. O, başkasının hayatına koşarken ben sustum. Sustukça içimde büyüyen yangını kimse bilmedi. Ve ben, o yangınla büyüdüm
Aşkın Zehirli Hali
"Git dersen giderim ama... Benim hikâyemin başrolü değil, figüranı olursun." Geçmişin hayaletleriyle bugünün gerçeklerinin bir yalan uğruna çarpıştığı bir hikâye. Düşmanının kızına duyulan imkansız bir tutku, Demir'in sert duvarları ve Eflal'in o duvarları yıkmak yerine üzerinde bir imparatorluk kurma iradesi. Bu bir teslimiyet değil; kendi enkazından doğan bir kadının, bir kalbin zehirlenerek yeniden doğuş savaşı. Zehir kana karıştı, oyun başladı. 📖 @onsrafirtinasi_ kalemiyle.Concluida
Bir Gönül Davası (KİTAP OLDU)
Yetişkin okurlar içindir! "Beni ilk gördüğünde ne düşündün?" Başını yana eğerken işaret parmağıyla dudağının altındaki çizgiyi kaşıdı. "Buraya ne kadar aykırı durduğunu." Kadir ağır hareketlerle ayağa kalkınca tam önümde durdu. Masada oturmama rağmen benden çok büyük duruyordu. Yüzüne bakmak için başımı geriye atmak zorunda kalmıştım. Bana doğru eğildiğinde aramızdaki tansiyon o kadar hızla yükseldi ki... Mesafeyi iyice azaltırken boğuk çıkan kalın sesiyle konuşmaya devam etti. "Aykırı ve güzel..." dedi yavaşça."Çok güzel." Kuruyan dudaklarım aralandığında bana doğru bir adım daha attı ve aralana bacaklarımın arasında durdu. "Zararlı olan her şey gibi..." Dilimi alt dudağımda gezdirdim. "Sana zarar vermek istemem." Biraz daha yaklaştığında dolgun dudakları dudağıma dokunuyordu. Kalbim göğüs kafesime şiddetli darbeler indirirken kısık sesiyle cevap verdi. "Ama ben isterim." • Gitmek mi zor kalmak mı? Kalana zorsa gidene ölümdü.Concluida
ZEHİR EVLİLİK
Zehirle örülü bir evlilik... Sevgiyle değil, intikam ve sırlarla kurulan bir bağ... Bora karasoy, mafyanın acımasız dünyasında babasının gölgesinde büyüdü. Gücü ve ailesinin itibarını korumak için her şeyi göze aldı. İlayda Şen ise kendi hayatını savunmak için bu karanlık evliliğe razı oldu. Bir yanda sadakat, diğer yanda ihanet... Bu evlilik, onları hem birbirine bağlayacak hem de düşmanların arasına daha derin bir nefret tohumları ekecek. Gizlenen sırlar, çözülemeyen düşmanlıklar ve hiç beklenmeyen aşklar... Zehir Evlilik, mafya dünyasının kan ve aşkla yoğrulmuş acı gerçeğini gözler önüne seriyor.
HANZER
Hanzer olmak; Seçmeden içine doğduğun, İstesen de sırtından atamadığın bir hayattır. İki güçlü karakterin çatışması gün geçtikçe farklı bir hal almaya başlıyordu. Bu bir kan davasıydı belki ama ne kin tamamen susmuştu, nede aşk.. "HANZER İSİMLİ İLK VE TEK KURGUDUR. HERHANGİ BİR ÇALINTI VEYA KOPYALANMASI DURUMUNDA GEREKLİ İŞLEMLER BAŞLATILACAKTIR."
Gül İmparatorluğu (Tamamlandı)
"Doğum günün kutlu olsun, gül güzeli." Gördü mü? Panikle arkamı dönüyorum, uzaklaşan sırtını buluyorum. Gördü mü yoksa tamamen tesadüf mü, bilemiyorum. Sormak istiyorum, soramıyorum. Öyle, beni bilir gibi seslenme diyemiyorum. En azından kuru bir teşekkür etsem, edemiyorum. Babam gibi sesleniyor, sonra babam gibi sırtını dönüp gidiyor. Mete Dilmen, düşündüğümden de tehlikeli çıkıyor. Ben savaşçı beklerken, o bana işçi gönderiyor. İmparatorluğun terk edilmiş sarayının tam yanına ilk tuğlayı dikiyor. *** Hem gülümseyeceğiniz, hem gözlerinizi dolduracak naif bir strateji oyununa davetlisiniz, Gülce ve Mete'nin hayatlarının tam ortasına! Bazılarınız ben bu oyunu küçükken oynamıştım diyecekler, bazılarınız ise bu oyunu hala her gün oynadığını söyleyecek. İkisi de doğru, biz bu oyunu küçükken ekranlarda büyürken günlük yaşamımızda sık sık gördük. Hepimiz eşi benzeri olmayan oyuncularız aslında. Hepimizin heybesinde varsayımları, olasılıkları ve stratejileri var. Önemli olan bu stratejilerin yanında, onlar uğruna yok sayılamayacak kadar değerli bir kalp taşıdığımızı da unutmamak. Bunu söylerken sadece kendimizinkini değil karşımızdakinin kalbini de kastediyorum, elbette. Neyse bu kadar gevezelik yeter, sizi artık Gül İmparatorluğu'na alalım! Mendillerinizi hazırlarken içlerine bir tane de pullu olanlardan koymayı unutmayın. Sadece göz yaşlarınızı silmek için değil kınada sallamak için de lazım olacaklar :) *** http://open.spotify.com/user/31qkhp7klkplruaqei6whna2pcqu/playlist/0rgFHEJzcSmene3AS04KG4 ***Concluida
KİRAZ ÇİÇEĞİ
"Bir doğum, bir ölüm, ve fısıltılarla yazılan bir kader... Bazı borçlar kanla, bazıları ise sessizlikle ödenirmiş..." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya amacını taşımaktadır.
Okyanusya Bir Deli Sevda.
Henüz küçük yaşta anne ve babasını kaybeden Okyanus annesinin lise arladaşı tarafından büyütülür. Ayşen hanım, yeni kaybettiği kızının yerine koyduğu Okyanus Deva'yı herkesten koruyacağına dair söz verir ama hesaba katamadığı bir şey vardır. Oğlu Berk. ... "Sen seni sevebileceğime ne çok inandırmışsın kendini. " Dedi sesinden akan yoğun alay ile. Karşısında kalbine sevdasını kazımış genç kız donuk bir şekilde bakıyordu gözlerine. Acıyla gülümsedi. Oysa hiç Berk'in onu seveceğine inanmamıştı. İmkansız olan şeyler üzerinde düşünmezdi. "Ben zaten senin beni sevme ihtimalini hiç düşünmeden sevdim seni. " ... Avukat Okyanus Deva Baranaydın ile Başkomiser Berk Ataman'nın hikayesi.
Biri İle Evlensene!
Eğer otuz yaşına geldiyseniz ve hala bekârsanız toplum için resmi olarak çanlar çalmaya başlar. O saatten sonra seçme şansınız yoktur. Birileri çıkar, "Bu olur mu?" diye sormadan nikâh masasına oturturlar sizi. Ne olur mu? Kim olur mu? Önemli değil. Otur. Bazı kesim için evlenmemek diye bir seçenek yoktur. Evlilik sanki vatandaşlık göreviymiş gibi on sekiz yaşını geçince hadi bakalım, nikâh masasına... "Bekâr var mı?" "Var!" "Kaçıyor!" "Yakalayın!" Evlenmeyeni şeytan taşlıyormuş gibi büyük bir coşkuyla zorbalarlar. Onlar için evlenmeyen kadın evde kalmış demektir. Kimse onu istememiştir. Kesin kusurludur. Yüzünde, kişiliğinde, psikolojisinde bir bozukluk vardır. Ve tüm bunların üzerine giydirilen son ceket; "Kız kurusu." Hele ki toplumca kabul edilmiş bir yaş eşiği var ki o yaşı geçtiğiniz zaman hemen en uygun damat adayı araştırmaları başlar. Aman şöyle işi var, böyle iyi bir aile... ve sonrasında gelen o meşhur bağlaç, "ama." O 'ama' kelimesinden sonra insanın içi kararır. Dünya üstüne çöker ve damat adayı bir anda evrim geçirmiş gibi çirkinleşir. Peki o yaş eşiği kaçtır bilir misiniz? Bilmiyorsanız ben söyleyeyim yirmi beş... Yirmi beş yaşını geçtiyseniz ve bekârsanız vay halinize! Otuz yaşına gelmiş ve hâlâ evlenmemiş beni düşünün bir de. Yirmi beş yaş eşiğini çoktan geçmişim ama koca adayı bile yok, skandal! Mahallemize özel bir gazete çıksa baş manşetten medeni durumum haber olurdu öyle büyük bir olay.
DERİNLİKTE SAKLI (Yeniden Yayımda)
Hazinedarların küçük kardeşi Nehir, abisinin gölgesi altında kalmaktan dolayı oldukça şikayetçiydi. Abisi her işine karıştığı gibi ona uygun olan bir eş adayı bile belirlemişti. Nehir için bu bardağı taşıran son damla olmuştu ama abisi hala bundan haberdar değildi. Genç kadın zeki ve belli bir derinliği olan adamları her zaman önde görürdü. Kendisine kakalanmaya çalışılan adam aptalın tekiydi ona göre. Bir lansmanda karşılaştığı yabancı bir adam hem dikkatini hem de öfkesini çekti. Tesadüfler onları bir araya getirirken Nehir, onunla birlikte abisinin inşa ettiği zincirleri kırma cesaretinde bulundu. Ne var ki abisi önüne yine engeller koyacaktı. "Bunu anlatmak için mi geldin?" "Nehir ben sadece dürüstçe tüm ayrıntıları bilmeni istiyorum." "Onu gönderebilirdin! Bu bir sebep değil." Nehir'in bu hızlı çıkışı Timuçin'i şaşırttı. "Bir sebep..." "Dinlemek istemiyorum, istemiyorum..." diyerek sözünü böldü Nehir. Sebepler istemiyordu. Eğer onu gönderebilecek cesareti yoksa demek ki o ilişki tam anlamıyla bitmemişti. Nehir gitmek için bir adım attı ama Timuçin hemen önüne geçti. "Beni dinleyeceksin!" dedi kararlı bir ses tonuyla. "Çekil önümden." "Çekilmiyorum." "Bağırırım yoksa." "İstediğin kadar bağır seni susturabilirim." "Nasıl?" "Böyle..." Timuçin onu gördüğü andan beri yapmak istediği şeyi yaptı. Nehir afalladı ve ne yapacağını bilemedi. Bir öpücüğü asla düşünmemişti.Concluida
AŞK PROTOKOLÜ (TAMAMLANDI)
Evlendiğini sandığın adam aslında yanlış kişiyse? Bir miras oyununa kurban gitmiş bir kadın ve bir adam. Birbirlerinden habersiz evli olduklarını biri düğün gecesinde diğeri ise tesadüf üzeri öğrenir. Ve bir katil, aralarına bomba gibi düşer ve orayı ateşe verir. Yayınlanma tarihi: 23.04.2025 Bitiş tarihi : 06.12.2025Concluida![SEVDA ATEŞİ [Töre]](https://img.wattpad.com/cover/346350090-256-k225371.jpg)
SEVDA ATEŞİ [Töre]
𝐒𝐄𝐕𝐃𝐀 𝐀𝐓𝐄𝐒̧𝐈̇ 𝟎𝟖.𝟎𝟕.𝟐𝟑 🦂 Kapak tasarımı: @hayalliruzgarlar
BİR ADIM ÖTESİ
Yunanistan'da, hiç tanımadığı bir yabancıyla geçirdiği birkaç gecenin ardından kaçtığı İstanbul'a geri dönen Leyla, beklenmedik bir sürprizle karşı karşıya olduğunu aylar sonra öğrenir. Hamiledir. Üstelik yalnızca ismini ve mesleğini bildiği, tatilde tanışıp numarasını bile doğru almadığı bir adamdan. Şimdi sırada, yapılması gereken en doğru şey olduğuna ve Leyla, bu bebeği doğurmaya karar verdiğine göre, ilk hedef bellidir: Bebeğinin babasını, İstanbul'da da bulmak!
SİYAH HÜLYA
Bir gün çarpıştığı adam ve ansızın kapısına dayanan geçmiş, Ahunaz'ın hayatını nasıl değiştirecek? Prensesler gibi büyütülen Ahunaz'ı, o geçmişin karanlık kuyusunda neler bekliyor? Bana uzun uzun baktı. Gözlerinin içi hâlâ o bildik, tehlikeli gölgelerle doluydu. Sonra sesi alçaldı, ama vurgusu daha ağırdı: "Ahunaz... O masumiyetini, güzelliğini, kalbini... güzel olan neyin varsa, hepsini koparacaklar senden."Concluida
ZARİNA
Yetişkin okurlar içindir!!! Karadeniz'de aşklar fırtına gibi kasıp kavurur. Doğu'da ise sessiz yaşanır. "Bana dokunmamak için bu mücadelen," dedim yavaşça. Sesim sandığımdan daha sakindi. Gözleri gözlerimi bulduğunda bastırdığı duygular oradaydı. "Hayır," dedi ve birkaç saniye duraksadı. "Evet." İkilemi karşısında kaşlarım havalandı. Demirhan tuttuğu nefesini sertçe verdi. "Sikeyim! Evet," diye yükseldi aniden. "Çünkü dokunursam durmam. Sahte karıma dokunursam duramam, sikerler böyle işi."
MAHİ (Mahalle Hikâyesi)
Yetişkin okurlar için uygundur! Bir Mahalle Hikâyesi... Çok daha fazlası... ✨ "Bak bana," diye fısıldadı. Dudaklarının arasından çıkan sıcak nefesi benimkilere dokundu. "Bir kere bana eskisi gibi baksan..." yalvarır gibi çıkan sesinin tonuyla tüm iradem dağıldı. "Bırak lütfen," derken gözlerimi kapattım. Elinin birini kaldırıp parmaklarını usulca yanağımda gezdirdi ve çeneme doğru indi. "Adımı söylemiyorsun artık," dedi dişlerini sıkarak. "Fark etmem mi sanıyordun?" Soru soruyordu ama benim buna verecek bir cevabım yoktu. "Senin dudaklarından dökülmesini istediğim öyle çok kelime var ki..." Eğilip anlını anlıma yasladı. Bu kadar yakınken tek nefesi paylaşıyor gibiydik. Onun aldığı soluk, benim dudaklarımda kayboluyordu. Benim sıklaşan nefeslerim ise sanki onu canlandırıyor gibiydi.
KALBİMDEKİ DÜŞMAN
Hazar Atabeyli, sevdiği kadının toprağa verildiği gece Karadeniz'i ateşe verdi. Sabaha karşı İstanbul'daki o malikanenin kapıları kırıldığında, Hazar'ın gözlerinde sadece ölüm vardı. Düşmanının inine daldı; amacı o adamın canını sökmekti. Ama karşısında o korkağı değil, elleri bağlı, bir kenara atılmış Efsun'u buldu. Efsun'un amcası olacak o şerefsiz, kendi öz kızını yanına almış, yeğeni Efsun'u ise kurdun önüne yem olarak bırakıp kaçmıştı. Hazar, silahı Efsun'un alnına dayadığında, kızın amcası tarafından harcanmış olmasının verdiği o titrek teslimiyeti gördü. "Kendi kızını kaçırıp seni mi bıraktı?" diye bağırdı Hazar. Öfkesi odayı dar ediyordu. Efsun sadece yutkundu, gözlerindeki o masum acıyla Hazar'a baktı. "Beni feda etti," dedi sesi titreyerek. "Öldür beni, kurtulayım." Hazar'ın parmağı tetikteydi. Ama o an, öldürmenin bir kurtuluş olduğunu fark etti. Soykanlara en büyük darbe, kurban edilen kızın acısı değil, geride bıraktığı bu masum kızın Atabeyli'nin elinde bir silaha dönüşmesi olacaktı. Hazar silahı indirdi. Efsun'un koluna yapışıp onu ayağa kaldırdı. "Herkes senin ölüne sevinir," dedi, sesi buz gibi bir nefretle yankılanarak. "Ama seni Atabeyli'nin gelini olarak Karadeniz'e götürdüğümde, o kaçtıkları delikte her gün ölecekler."
Visal
"Sakin ol." dedi, sanki kurşunlanmıyormuşuz gibi. Gözlerine baktım hayretle. Karanlık bir ormanı andıran yeşil gözlerine... "Öleceğiz, farkında mısın?" diye sordum. Sesim, soru sormaktan çok hesap sorar gibiydi. İfadesizliğini korudu. "Ölmeyeceğiz." dedi kendinden emin bir sesle. Alayla güldüm. "Teröristler üzerimize kurşun yağdırmasa daha inandırıcı olabilirdin." Yüzüme baktı. İlk defa keskin bakışlarını bu kadar net bir şekilde hissediyordum. "Fazla korkaksın, öğretmen. Garadere'deysen, ölümün soluğu sürekli ensende zaten. Alış buna. Ya da git." Netti. Haklıydı. Burada ecelle dans ediyordun her daim. Garadere'ydi burası. Savaşın soluğunu her an üstünde hisseden o küçük sınır köyüydü.
Döneceksin Diye Söz Ver (KİTAP OLDU)
"Üsteğmen... Evlensen ya benle." Dört kelime. İki hayatı bilinmez bir oyuna sürükleyen dört kelime. Peri'nin sığınacak bir liman ararken tutunduğu tek adam. Ve Mahir'in aklını susturup kalbini dinlemek zorunda kaldığı tek kadın.
"Kız Hayat Annenler gelecek mi yarın ki düğüne?" Ay yoksa... Alp evleniyor da benim mi haberim yoktu? "Kimin düğünü abla?" diye sordum, tereddütlü çıkan sesime içimden küfür ederek. Eşarbının alnını düzeltip güldü babaannemin eski kiracısı olduğunu hatırladığım maviş gözlü teyzem. "Kız kimin olacak, Alp'lerin işte." Ay durun! "Kız Fatoş! Yan-" diye konuştuğumda cümlesini kesen Fatoş ablanın yanındaki kadın oldu. "Kız bu Cihangir değil mi?" Kimi diyordu bunlar? Başımı çevirirken düştüğüm için ağrıyan boynumla dudaklarımdan 'ah' nidası çıksa da kim olduğuna bakmadan da bilirdim de geri kalamazdım işte. Abimin biricik arkadaşı Cihangir'i diyorlardı. "O, o. Baksana nasıl boylu poslu gız!" Kucağında torununu gezdiren bakkalın karısı Nuran abla sözlerini sürdürdü. "Öyle öyle. Pek bi' çalışkan maşallah. İdeal koca adayı işte!" Adamın uzun boyundan olsa gerek sesinden, nefesinden önce, hakkında çıkan laflar önden geliyordu. Erkek olmasına rağmen çizilmiş gibi bir yüze sahipti. Hani derler ya Allah özene bözene yaratmış diye. Vallahi öyleydi. Kalem gibi çizilmiş biçimli olan kavisli kaşları, birbirine tam ölçülü ne kalın ne ince dudaklarıyla dergilerden çıkmış gibi havası vardı. ... Ağaç kabuğu ailesine hoş geldin değerli okuyucu umarım keyifle okursun🏵️
Más detallesPautas de Contenido