GELOTOPHOBIA(DARAGON)
- LECTURAS 2,337
- Votos 214
- Partes 32
Continúa4h 17m
Última publicación vie, ago 28, 2020
Pagdating ko ng school...
I quickly smile and wave to those people who are greeting me...
my daily life is a mixture of being fake and being perfect...
"Wow Diana is really pretty"
"She's so nice and kind"
"And smart, my ghad she's really perfect"
"No wonder she's really popular"
Everyday I heard this positive comments about me...
pero hindi mawawala yung mga negatibong nasasabe ng iba saakin...
"She's... fine"
"Nothing special"
"There are a lot more girls prettier than her"
"I got a hunch that she got a plastic surgery"
I retain my smile... kahit yan ang naririnig ko..
I clasp my skirt, saying to myself na malapit na ko sa library...
"Ohhh I heard that her attitude is also fake..."
konting lakad nalang... ngiti lang...
"Tsk tsk whore"
"Attention seeker"
"Pathetic"
"Ahahaha She's a perfect example of barby doll...
Plastic ang mukha pati ugali."
...
...
...
upon arrival at the library...
dun sa sulok that is very familiar to me...
I held the biggest book I could reach...
and pretend that I am reading...
But is actually crying...
I never wanted to be this fake...
It's so hard to smile to everyone, having a fear that at the end of the day, they only accepted me, because of my looks...
because of my fake kindness...
because of pretending to be someone else...
I'm scared of going back in time... kaya napili kong maging isang tao na magugustuhan ng lahat...
takot akong, pagtawanan ulit... I'm scared to be alone again...
I seriously hate myself...
I hat-"Here"
I was frozen on the spot when I heard someone...
I look at him and he is giving me his hanky...
"F*ck those people who don't like you" he said with his gummy smile.
enough for the book that I am holding to slid off my hand...
I slowly reach for him... and hug him.
....
and says "yeah, f*ck them" while smiling
He is the only person that love the dark shade of my pretend perfectly bright life.
Todos los derechos reservados
#96
dara
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
HER GIRLFRIEND (Complete)
"H-hi!" Isang weirdong babae ang biglang humarang sa daanan ko papasok sa room matatapos na kasi ang lunch break sa loob ng limang minuto. "Huh?" "P-pwede ba tayong m-mag-usap...?" "Oum..." Lumakad siya papunta sa dulo nitong fourth floor, walang tao doon. Sinundan ko siya. Huminto siya't humarap saakin. Himinga ng malamin atsaka tumingin saakin ng napaka seryoso. "A-ano..." Huminga siya ulit ng malalim bago magsalita. Nanginginig siya. "Gusto kita!" Sigaw niya. Wala naman nakarinig dahil kakaunti na lang ang mga studyante na nasa labas at nasa malayo din sila. Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o ano... "Huh?" "S-sabi ko, g-gusto kita, Angielyn...!" "Oumm... Narinig kita." I smiled to her. Dahan dahan akong lumapit sakaniya atsaka ikinulong sa mga braso ko. "You know I have boyfriend, right?" Ngumisi ako. Tumango siya. "O-oo alam ko iyon." Nagtama ang mga mata namin dahilan para mamula siya pero nag-iwas siya agad ng tingin. "P-pero p'wede naman ako... Pwede naman maging tayo! Payag ako maging kabit!" "Hahaha" She's Alexandra Levi one of the honor students of our class. Ano bang iniisip ng babaeng 'to? Inaamin ko, naattract ako sa mga babae lalo na sa mga tulad niyang may mga malulusog na hinaharap. smirk. tinignan ko siya mula ulo hanggang paa, hindi na rin masama. "Then..." Inilapit ko ang mukha ko sakaniya atsaka hinalikan. "You'll be my girlfriend." Sabi ko pagkahiwalay ko ng mga labi namin. Iniwan ko siyang nasa state ng pagkagulat ᶜʳᵉᵈⁱᵗˢᵗᵒᵗʰᵉᵒʷⁿᵉʳᵒᶠᵗʰᵉᵖʰᵒᵗᵒˢ!Concluida
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE
TITLE: SHE SUCKS AT LOVE PROLOGUE "Ladies and gentlemen we have just landed Philippine airlines, welcome you to manila the time now for you convenience is exactly 3:20 in the afternoon. For your safety and the safety of those around you, please remain seated with your seatbelt fastened and keep the aisle(s) clear until we are parked at the gate. The Captain will then turn off the Fastened seatbelt, sign indicating it is safe to stand. Please use caution when opening the overhead compartments and removing items, since articles may have shifted during flight." Landing Announcement Paglabas ko ng airport sumalubong sa'kin ang ibat ibang mukha ng tao masaya silang nakangiti habang sinasalubong ang mga mahal nila sa buhay. It's been 5 years since umalis ako dito sa pilipinas, ang tagal na din Sana sa paglipas ng panahon ay tuluyan na rin mawala ang sakit ng kahapon. Next day is a Friday, naisipan ko maglakad-lakad sa labas since wala naman akong ginagawa, dahil maaga pa pumunta ako sa cafeteria. "Just once capuccino, 50% sugar" I looked at my phone habang hinihintay ang coffee "One capuccino please." Isang pamilyar na boses ang kumuha ng atensyon ko I immediately looked at her, hindi siya nakatingin sa akin. Hindi ba niya ako nakita? O ayaw lang niya ako tignan? Well I don't care. "Your coffee ma'am." "Keep the change" I said smiling "Thankyou ma'am ang bait ninyo naman po" Tumango lang ako at akmang tatalikod na sana ng narinig ko nag salita iyong babae sa tabi ko. "She's kind, but she's fake." She's said before leaving Napatulala ako at hindi makapaniwala sa narinig ko sino siya para sabihan ako ng ganon? How dare she is.Concluida
MY ENDLESS LOVE(PORDEE STORY the Continuation)(gl)
Pag-ibig. Hanggang saan ang kaya mo sa ngalan ng pag ibig? Kakayanin mo kayang maghintay ng matagal na panahon ng walang kasiguraduhang babalik pa ang taong iyong minamahal? "Yeah. This is what I dreamed before. To meet her and to be with her. To know more about her. To share the moments together, happy or not. To hear her laughters when she bullied me and same as with me. This is what I've wanted for a long time. That genuine smile when she picks me up, while giving me flowers and exchanging our i love you's. Im scared LJ. I'm afraid to ruin of what we have now. If there is a treasure that I would not trade. That was her. And I am so scared I can't do anything right now." -Anntonnia "Maybe Im not a perfect person to her. But the destiny plays a biggest role in our life. When Im in the verge of giving up my dreams, sinong makakapagsabing ang stranger sa ilalim ng tulay ang magbibigay sa akin ng pag asa. Ng minsang pinagkaitan ako ng pagmamahal ng isang babae. I never knew that day she catch me from that heartbreak. Wala e, tinamaan ng malakas ni kupido. Swak sa banga. Ni hindi ko nga naramdamang na broken heart ako because from that moment I lay my eyes on her she already holds my heart. Nakilala siya ng puso ko. Siya ang pinili. At mamahalin habambuhay." - Michelle written in taglish. (gxg story) (Lgbtq) (If you're not comfortable with the story, feel free to check another story. I am not forcing anyone to read it. It is for the open minded people ONLY) Completed -May 30, 2024Concluida
Games of Life (Ferreira Series#1) (gxg)
Narinig ko nalang yung mabibigat na tunog ng takong ng sapatos na papalapit na alam kong kay Eia yon. Pinaharap niya sa kaniya si Avery at sinampal. "W-why did you fvckng kissed her?!". Kitang kita sa mata niya yung sakit na hindi ko kayang makita kaya umiwas na'ko. Halos lumabas na yung ugat niya sa leeg dahil sa pagkakasigaw at frustration na nararamdaman. "I have rights, because she's my fvckng girlfriend! What's your problem? Why did you slap me? Anong karapatan mo?!." Sunod-sunod na tanong niya pabalik kay Eia. "What do you mean she's your girlfriend? Matagal na kayong hiwalay for fucksake! Right, Love?." Naghihintay siya ng sasabihin ko pero nanatili lang akong nakayuko. "L-love? Diba? Tumingin ka sa a-akin". Hinawakan niya yung pisngi ko para iharap sa kaniya pero tinulak siya ni Avery. Hindi naka lagpas sa'kin yung disappointment sa mga mata niya. Kitang kita ko yung sunod sunod na pag bagsak ng mga luha niya. Ang sakit makitang umiiyak siya dahil masayahin siyang tao e. Kung pwede ko lang sabunutan si Avery dahil sa ginawa niyang pag tulak kay Eia ay ginawa ko na, kaso masisira yung plano ko. "Don't ever touch my girlfriend again." Diniinan niya pa yung word na girlfriend kaya yung kaninang sakit na nararamdaman ni Eia ay napalitan ng galit. Gusto kong masuka dahil sa pagsabi niya ng girlfriend niya ako, but this is not the right time for that. Mamaya nalang pag pasok ko sa loob ng campus. Didiretso kaagad ako sa cr na makikita ko. it's for you to find out. gxgConcluida
My Twin Sister's Wife
"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.Concluida
MAGYAWEN: Forbidden Love
"Tulad ng buwan, Ikaw ay pupunta sa mga parirala ng liwanag ng dilim at ng lahat ng nasa pagitan At kahit na hindi ka palaging lumilitaw na may parehong mga ningning ay palagi kang buo." Keegan said while staring at the shining Moon that night. His voice were so deep yet so warm. I can't help but to stare at his face. This man right beside me... I didn't knew he'll be here saying those words. Our eyes met. I can't remove my gaze at him. How could I adore this guy when all he say is He wanted to kill me but ending up saving me in any way he can. He always shows how aggressive he were. How superior he was in every aspects. I look at him intently. Her perfect jaw line. His thick eye brows. His firm lips. His red hair. His tan skin. I like everything about him. "Tunay ngang higit kang nag niningning sa tuwing kasama mo si Khionne.. marahil ay, napukaw mo ang atensyon ko dahil galing ka sa kakaibang mundo. Iyon lamang ang tanging dahilan kung bakit ako laging naka masid saiyo." Why I feel so broken with those words? Helena Theia Lopez! Fix yourself! Hindi siya ang lalaking type mo! Pag balik mo sa tunay mong mundo, mas marami ka pang makikilalang lalaki higit pa sa mga Prinsipe dito! Especially Khionne! Hindi lang siya sayo mabait! Kung di sa lahat! So don't be stupid! Sigaw ng utak ko. "Akala ko dati..para kang araw na mahirap hawakan.." sabi ko. "Hindi pala, isa ka din palang buwan na nag sisilbing ilaw sa mga madilim kong gabi habang nandito ako sa mundong ito. Kahit hindi kita nakikita, alam kong nandiyan ka lang..nag hihintay sa pag babalik ko.." "Tama ka." Malamig na sabi nito. "Naghintay ako Theia, ngunit..hindi ko inaasahang sa pag babalik mo ay may nais kang pag masdan." He smile at me but I know. There's something in it. "Ihanda mo ang iyong sarili.. sa susunod na pag kakataon... Kikitlin ko na ang buhay mo." malamig na sabi nito saka tumayo at humakbang papaalis. How could my life get messy like this?! Just from that book?
Sabi Sa'yo, Tayo | Told You, It's Us
Complete ✔️ After months apart since graduation, Zekei and Ellejei reunite. He carries hope, she carries doubts-but together, they chase the moments they once thought were lost. As days blur into nights, they hold on to borrowed time, not knowing how fleeting it truly is. ｡ﾟ•┈꒰ა ♡ ໒꒱┈• ｡ﾟ Ellejei Zekei "Tayo 'yan." Ang palaging sinasabi sa'kin ni Zekei. Ayokong maniwala. Una sa lahat, ang corny. Sunod, manghuhula ba siya? Third, toothbrush muna. Fourth, wala lang. Ayoko lang talaga sigurong tingnan ang hinaharap na siya ang kasama kong abutan ng hamog sa daan habang nakatambay, o di kaya ay kumain ng pastang hindi ako ang nagluto. Ayokong matulad kami sa mga RomCom-na eepal pa ako sa kasal nila ng dapat sana ay magiging asawa niya dahil 'yon ang dumating noong mga panahong wala ako at nasa kasalukuyan siya ng pagmmove on. Ayoko rin naman 'yung mga fiction na magkakaroon siya ng superpowers at tutubuan ng buntot at mahabang tenga, tapos ililigtas niya ako mula sa malaking halimaw na sa dami ng tao sa lugar namin, ako pa talagang sira na ang atay kaiinom ng alak ang pinuntirya. At mas lalong ayoko ng thriller, tipong may kapatid pala ako at lumaki siya sa ibang bansa-uuwi siya ng Pilipinas para ipamukha sa'kin na kahit hindi niya mabigkas nang tuwid ang salitang 'nakakapagpabagabag' ay mas matalino pa'rin siya dahil ingles ang pangunahin niyang lenggwahe, nasaan si Zekei do'n? Nasa bahay ng kapatid ko, kasi kapatid din pala niya 'yon at iisa ang tatay namin. Kainis. Basta. Ayoko ng kahit ano sa mga 'yan.Concluida
from bully to wife
"sana hindi nalang ikaw 'yong hinahangaan ko simula palang" humihikbi kong saad "kasi alam mo, mas magaan pala kapag wala kang alam kasi simula nong naging asawa kita mas naging miserable 'yong buhay ko. Ano ba kasing ginawa ko at ganitong pagpapahirap ang binigay mo, wala naman akong ibang ginawa kundi mahalin at ibigay ang lahat ng gusto mo pero bakit hindi mo 'yon nakita? bakit palagi mo akong sinaktan at pinahirapan?" nanatili siyang nakatayo habang tinatanaw akong lumuluha "s-sorry" that's it? sorry? sorry lang?? ano ba kasing magagawa ng sorry na 'yan?. Hindi ko alam kong anong meron sa kanya at minahal ko s'ya ng lubusan "sorry?, well alam naman nating sorry is the most abused word diba? puro kayo sorry pero kahit pagbabago man lang hindi n'yo magawa!" sagut ko Umiiyak parin s'ya habang tiningnan ako, feeling ko naging kaawa-awa ako sa paningin n'ya kasi umiyak siya eh. Last na 'to ayoko na pagod na pagod na ako, punong puno na ako at sawang sawa na ako "sana maging masaya ka sa piling n'ya" saad ko at tumakbo papalayo sa lugar na 'yon SIMULA NGAYON KAKALIMUTAN NA KITA
"H-hi!" Isang weirdong babae ang biglang humarang sa daanan ko papasok sa room matatapos na kasi ang lunch break sa loob ng limang minuto. "Huh?" "P-pwede ba tayong m-mag-usap...?" "Oum..." Lumakad siya papunta sa dulo nitong fourth floor, walang tao doon. Sinundan ko siya. Huminto siya't humarap saakin. Himinga ng malamin atsaka tumingin saakin ng napaka seryoso. "A-ano..." Huminga siya ulit ng malalim bago magsalita. Nanginginig siya. "Gusto kita!" Sigaw niya. Wala naman nakarinig dahil kakaunti na lang ang mga studyante na nasa labas at nasa malayo din sila. Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o ano... "Huh?" "S-sabi ko, g-gusto kita, Angielyn...!" "Oumm... Narinig kita." I smiled to her. Dahan dahan akong lumapit sakaniya atsaka ikinulong sa mga braso ko. "You know I have boyfriend, right?" Ngumisi ako. Tumango siya. "O-oo alam ko iyon." Nagtama ang mga mata namin dahilan para mamula siya pero nag-iwas siya agad ng tingin. "P-pero p'wede naman ako... Pwede naman maging tayo! Payag ako maging kabit!" "Hahaha" She's Alexandra Levi one of the honor students of our class. Ano bang iniisip ng babaeng 'to? Inaamin ko, naattract ako sa mga babae lalo na sa mga tulad niyang may mga malulusog na hinaharap. smirk. tinignan ko siya mula ulo hanggang paa, hindi na rin masama. "Then..." Inilapit ko ang mukha ko sakaniya atsaka hinalikan. "You'll be my girlfriend." Sabi ko pagkahiwalay ko ng mga labi namin. Iniwan ko siyang nasa state ng pagkagulat ᶜʳᵉᵈⁱᵗˢᵗᵒᵗʰᵉᵒʷⁿᵉʳᵒᶠᵗʰᵉᵖʰᵒᵗᵒˢ!
Más detallesPautas de Contenido