HAYATIN UMUDU

Ben kalbimi öyle derinlere sakladım ki, kimse ulaşamıyor. Ben öyle bir hissizleştim ki, kimse canımı acıtamıyor. Ben artık gülmekten öyle uzağım ki, yanağımdaki o küçük çukur hiç görünmüyor. Ben o kadar çirkinleştim ki, ayna bile bana bakmıyor. Ben artık o kadar bıktım ki her şeyden, ölesim bile gelmiyor.

| Ve zaten kül olmuş birini ateşle korkutamazsınız |

Ben kim miyim? Çoktan ölmüş ruhuna inat, ismi hâlâ Hayat olan ölü kızım. Ve hâlâ yaşıyorum. Yaşamak için de bir umut'a ihtiyacım yok. Hiç olmadı, olmayacak.