Seni Sevmek Zor

Bu aşk benim sonum olacaktı, biliyordum. Onu sevmeye devam etmekten korkarken, bana kalbimi hissettiren o duyguya köle olmam çok acınasıydı.

Bir rakı masasında onunla karşılıklı otururken, aklımdan geçen tek şey beni sevip sevmediğini bilmememdi. Davranışlarından, konuşmalarından, bakışlarından hiçbir şeyi anlayamıyordum. Hüzünlü bakıyordu ama nedenini göremiyordum. Sanki aramızda onun duygularını çözememem için örülmüş bir duvar vardı.

Arkamdaki masadan söylenen şarkı gözlerimin dolmasına sebep olmuştu. Gözlerimin dolduğunu görür görmez dalgaya vurdu "Ne o sevgilinden mi ayrıldın?". Bu sorusunda karşılık vermedim. Canımı ne kadar acıttığını bilmeden konuşuyordu. Açıklayamazdım zaten, "seni seviyorum, bunu bilmiyorsun, engellerim var sana koşarken takılıp düşüyorum." Diyemezdim. Açıklasam ne olurdu, onu da bilmiyordum. Ya o da seni seviyorum derdi ya da bir daha yüzüne bakamazdım. Üç senedir beynimi yiyip bitiren tek sorun buydu işte.