Dreams come true //Hogwart /Wolno Pisane\

Na początku opowiadanie jest średnie, ale potem już się rozkręca więc nie zrażajcie się początkiem.

W opowiadaniu występują wulgaryzmy!
CZYTASZ NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!

Fragment opowiadania:

- Dlaczego mi nie powiedziałaś? - zapytał oskarżycielskim tonem.

- Nie wiedziałam jak na to zareagujesz. - powiedziałam cicho.

- Ale jemu to już powiedziałaś tak?! - zaczął krzyczeć, nie patrząc na moje łzy. - Myślałem, że nie mamy przed sobą żadnych tajemnic do cholery!

- To nie tak! - emocje wzięły górę i również zaczęłam krzyczeć. - Myślisz, że o tym tak łatwo mówić?! Że mam w to wyjebane tak jak to zazwyczaj wam wszystkim sie wydaje?! Że pogodziłam się z tym?! Otóż lojalnie Cię informuje, że Kurwa NIE!

- Co on ma w sobie, czego nie mam ja, że mu powiedziałaś, a mi nie?!

- Ja pierdole. Ty tego nigdy nie zrozumiesz. - powiedziałam sucho, już bez krzyku.

- Powiedz! A może przez cały czas mnie okłamywałaś, żeby wkupić się w nasze łaski co?!

- Tak bardzo chcesz wiedzieć? Proszę bardzo. Kiedy ty lizałeś się po kątach z tą szmatą, on ze mną był. Nawet podczas kiedy leżałam w skrzydle szpitalnym. To on był tam ze mną! Nie Ty! - łzy lecą mi po twarzy potokiem. - Jak Ty w ogóle śmiesz się Kurwa nazywać moim przyjacielem?!

- Nie przesadzaj Kurwa! Raz trafiłaś do SS i od razu robisz z tego wielką aferę jakby nie wiadomo co sie wydarzyło!

- Wiesz co? Mam cie dość. - mówię bezuczuciowo. - Nie jesteś moim przyjacielem. Mój najlepszy przyjaciel zacząłby mnie pocieszać, a nie oskarżać.

- O ci teraz znowu Kurwa chodzi?! - odwróciłam się na pięcie i ruszyłam ku wieży astronomicznej. - Zamierzasz tak po prostu iść?! Jeszcze nie skończyliśmy rozmawiać.

- Pierdol się Potter! - krzyknęłam na odchodne, a żeby bardziej podkreślić moje wkurwienie, pokazałam środkowy palec.