His

bazıları vardır ki acılar onlara huzur verir artık acılarının kaderlerinin üstüne üstüne gelirler bazıları da bir kedere, acıya,hayal kırıklığına dayanamazlar kaderin ördüğü ağlar takılıp o acıya mahkum olurlar ve bu benim canımı yaktığı gibi onlarınkinide yakar bende bu ağlara takılmış olan biriyim her ne kadar acılarımı ve o bıraktıkları derin izleri unutmaya çalışsamda yapamıyorum ve bu benim canımı çok yakıyor aynı bir kimsenin adımı söylediğinde yaktığı gibi benim adım kayla adımı annem koymuş ve bana her kayla deyişlerinde beni terk eden annemi hatırlıyorum sekiz yaşındayken beni ve bana hep bakan babamı terk etti ve simdi on sekiz yaşındayım onu on yıldır görmedim annem beni unuttu bende onu unuttum benim sadece bir babam var ve onu çok seviyorum babam benimle hep ilgilenir küçüken ben düşünce babam kaldırdı beni ağlayınca babama ağladım ben ama annem bir kere olsun gelmedi beni görmedi babamın nasıl harap olduğunu görmedi babam benim için çalıştı çabaladı bana yedirdi o yemedi ve çabasının emeğin karşılığını aldı şuan demirler olarak şirketlerimiz var ve lüks bir hayat sürüyoruz ama her ne kadar lüks ve huzurlu bir hayatım olsada acılarımın bıraktıkları derin izleri silemiyor hayat babam benim izlerimi silmek için ne kadar çalışsada olmuyor bu aralar hayatımı düzene sokmaya çalışıyor biraz olsun yarıyordu TAKİ O GÜNE KADAR