Broken, just like me.(DUTCH!)

Hi, ik ben Rebel en ik ben dakloos. Ja, dat heb je goed, ik ben dakloos. Toen ik geboren was hebben mijn ouders me nooit ingeschreven bij de gemeente dus wettelijk besta ik niet. Mijn moeder is verongelukt toen ik nog een baby was. En mijn vader heeft me 3 jaar terug op mijn 14e uit huis gezet. Hij vertelde dat hij me niet meer kon verzorgen omdat ik hem teveel kostte. Twee jaar nadat ik had rond gezwerft ben ik nog een keer terug gegaan. De nieuwe eigenaren van het huis vertelde dat de vorige eigenaar, mijn vader, zelfmoord had gepleegd. Natuurlijk was ik verdrietig, maar ik moest mezelf staande houden wou ik overleven. En dat deed ik, want nu een jaar nadat ik erachter kwam dat mijn vader zelfmoord had gepleegd leef ik nog steeds, maar ik wou dat dat anders was. Waarom? Nou, omdat ik als dakloze nog niet eens een normaal leven kan leiden door een stalker. Ik liep zoals altijd een beetje rond om te zoeken naar andere spullen toen ik hem tegen kwam. Ik had hem wel vaker gezien en geobserveerd. Hij was die typische rijkeluiszoon. Altijd liep hij in een pak, met een grote boog om mensen heen zoals ik, daklozen. En mensen die al iets donker zijn qua huidskleur, mensen met stoornissen, mensen die niet uit Nederland komen en mensen die niet net zo rijk zijn als hij is. Mijn eerste beoordeling die ik al snel klaar had staan was precies zoals elk ander persoon zou hebben. Een gemeen, arrogant, naar ventje die alleen maar gaf om geld. Maar dat veranderde toen ik hem leerde kennen. Want niet iedereen is zoals hij laat merken. Iedereen mist iets. Zo mis ik familie. Ik dacht dat hij alles had, dat was bijna waar. Hij had alles, wat hij niet nodig was, maar wat hij nodig was, dat had hij niet, maar ik kon dat voor ons beide voor eens en voor altijd veranderen. Want die dag sprak hij mij aan, maar wat ik toen deed?

NIET KOPIËREN!
WAARSCHUWING!
Zelfverwonding en gedachtes over zelfmoord komen hierin voor, zodra dit gevoelig is lees dit boek dan NIET
#6 in dakloos - 20 juni 2020