VÂVEYLA

VÂVEYLA

  • WpView
    Membaca 106
  • WpVote
    Vote 14
  • WpPart
    Bab 1
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Kam, Mar 21, 2019
WpInfo
Non-fiksi
Kapıyı araladığımda bacaklarımı sarkıtıyorum, şarkı bitmiş ve bir şiir sözleri kulağımı dolduryor yavaşça. Duraksıyorum, şiirin kalbime işlemesine izin veriyorum. Kaldıkça sessizleşen yalnızlığım Daldıkça hayalimde sen, Baktıkça etrafımda dağılan ben Ağladıkça ötekileşen sessizliğim ilerleyen yalnızlığım Hayalim ve gerçeğim arasında yaşadığım acı. Hoş sesinle bağırsan bana yine kaptırırdım kendimi bu acıya bile isteye Hunharca gelen bu aşk kadını mı daha çok esir alır ihanete uğrasa bile, Kalbe yenik düşüp gururu kenara bırakmak mı gerek bu uğurda? Yoksa gurura devam edip aşkta yok olmamak mı? Kazanacak olan hangisi gururuyla devam eden kadın mı yoksa gururuna yenik düşüp aşk denizinde boğulan mı? - "Bir kadının yükselmesi için, kanatlara ihtiyacı yoktur." - ~Her Perşembe yeni bölüm~
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#166
mücadele
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan