Karanlık Mazi

Zaman, saliselerle beraber ilerlemişti. Geri dönülmiycek bir yol sessizce akıyordu iki hayatla birlikte. Geçmişin getiremedikleri gerçekler, zamanda yol çizmiş bugüne dayanmıştı. Çanlar duyulmiycak şekilde ritim oluşturuyordu hayatlarda. Görünmeyen ruhlar fısıldıyordu bir birlerine 'işte başlıyoruz.'
Soluksuz, nefes kesici bir nefret aralıyordu oyunun kapısını, sinsice sızıyordu beynine ve sen o oyunu başlatıyordun.

Genç adam başrol oynuyordu bu oyunda sebebi geçmişinden gelen nefretti.

Ve şimdi oyun başlıyordu.

_

"Hazırlan senle ufak bir yolculuğa çıkıyoruz "

Arkadaşı anlamadım dercesine kafasını salladı.

"Ne yolculuğu"

Genç adam dosyadaki
Lavin Uluöz yazan fotoğrafa baktı. Saf ve masum gözüküyordu. Yazık olucaktı, çok yazık.

"Küçük bir kız çocuğunun hayatını boka çevirme yolculuğu"