KAYIP [ASKIDA]

Binlerce şekercinin doluşup, çocukları eğlendirdiği parkta hiç neşe eksilmiyordu. Zengin ya da fakir ayrım yapılmadan her anne ve baba çocuklarını parka getirmişler oynatıyorlardı. Yeliz Gürel, kızları Derin ve Gökçe Gürel’i parka getirmiş, onlarla birlikte eğleniyordu. Derin’in sallandığı salıncağın arkasına geçip onu sallamaya başladığında Derin, ‘’Pamuk şeker!’’ diye bağırdı işaret ettiği yeri göstererek. Annesi gülümseyerek, izin vermese de Derin yalvararak onu ikna etmişti. Yeliz, kızları salıncakta bırakıp pamuk şeker almaya giderken parktan gelen çığlıkları duymuyordu. ‘’Anne, Gökçe!’’ diye bağırıyordu Derin. Gözlerinden süzülen her yaşı, minik ellerini yumruk yapmış silerken salıncaktan inmeye çalışıyordu. Anneleri pamuk şekeri almış dönerken Gökçe’nin salıncakta olmadığını fark etti ve ilk başta diğer kızı olan Derin’e baktı. O yerindeydi ama ağlıyordu. Koşarak onun yanına gittiğinde küçük kızının hıçkırık dolu seslerinin arasından anlayabildiği ‘’Bir adam onu götürdü.’’ olmuştu.