Sorunlular Üniversitesi

Konu

Aynı sokaklardan geçerken buldum kendimi herkesin tuhaf ve garipseyen bakışlarına maruz kalarak. Arkamdan gelen fısıldaşmalar, küçük çocukların attığı taşlar, bana atılan taşlardan bir tanesinin çok sert ve hızlı bir şekilde kafama çarpmasıyla arkama döndüm. Benim dönmemle birlikte çığlıklarla kaçan çocuklara boş bir şekilde bakarken buluyorum kendimi hep. Sokaklardan geçerken aynı şeyleri yaşıyorum her zaman. Ve sonunda lanetler ederek geldiğim o yolu gördüm. Okula yaklaştığımda derin bir nefes aldım ve içimden geçirdiklerime engel olamadım. :

"Bugün son. Bu lanet olasıca yerden kurtuluyorum. "

Peki benimle beraber;

Bilinmeyeni bilmeye,
Tanınmayanı tanımaya,
Gözükmeyeni görmeye,

Ve en önemlisi sevilmeyeni sevmeye,

HAZIR MISIN?

(Eğer hazısan ne duruyorsun parmağının"OKU"butonun da yerini almasını büyük bir mutluluk ve umutla tavsiye ediyorum... :) )

(Ama eğer hazır değilsen hazır olduğunda aileye katılmanı dört gözle bekleyeceğime söz veriyorum...)