Story cover for My quotes  by __christ__
My quotes
  • WpView
    Reads 1,279
  • WpVote
    Votes 179
  • WpPart
    Parts 29
  • WpView
    Reads 1,279
  • WpVote
    Votes 179
  • WpPart
    Parts 29
Ongoing, First published May 23, 2018
Λοιπόν αυτό δεν είναι ένα βιβλίο αλλά κάτι ξεχωριστό. Εδω γράφω τι νιώθω εγώ τα συναισθήματα μου που μπορεί να βοηθήσουν και πολλούς από εσας. Επίσης αυτά που θα διαβάσετε είναι γραμμένα από εμένα οπότε αν μοιάζουν με κάποια άλλα να ξέρετε δεν αντιγράφω❤️
All Rights Reserved
Sign up to add My quotes to your library and receive updates
or
#39boy
Content Guidelines
You may also like
Βιβλία Που Ποτέ Δεν Θα Γράψω by Vasowrites
66 parts Complete
Σκέψεις διάσπαρτες χωρίς σκοπό. Σκέψεις που ίσως διατυπωμένες ηρεμήσουν την ψυχή και το είναι μου. Σκέψεις που δεν θα γίνουν τα βιβλία που ονειρεύομαι. Άνθρωποι που δεν αναταποκρίνονται σε αυτό που πίστευα για εκείνους Επαγγελματίας στην υπερανάλυση, στην στεναχώρια, στο άγχος και στη σκέψη. Στο πείσμα του να θυμάμαι. Όσα έζησα, όσα είπες, όσα είδα, όσα σκέφτηκα. Σε αυτή τη συλλογή κειμένων θα βρείτε, συλλογισμούς που με βασάνιζαν συμπικνωμένους σε δύο φράσεις, μέχρι συλλογισμούς που επεκτάθηκαν σε εικόνες και σχήματα, και σαν αστέρια στόλιζαν τις νύχτες μου. Θα βρείτε την διακαή ανάγκη να διατυπώσω όσα νιώθω, σε μια ακούσια προσπάθεια να νιώσετε και εσείς. Ξεκινώντας από: Τον Μάρτιο του 2016, φτάνοντας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017. Μέσω αυτής της συλλογής ένα έχω διαπιστώσει: όσο υπάρχει ελπίδα η ζωή θα ομορφαίνει. Εύχομαι αν ελπίζετε (σε ό τι και αν ελπίζετε) να μην πάψετε ποτέ, και αν πάλι δεν ελπίζετε να βρείτε κάτι (ότι και αν μπορεί να είναι αυτό) που θα σας δώσει αυτό που σας λείπει. Μπορείτε πάντα να διαβάσετε και την συνέχεια "Όσα δεν ένιωσες" που βρίσκεται στο προφιλ μου 18/01/18 1
Το κορίτσι που μας έμαθε να ζούμε by GiotaSamara
14 parts Ongoing
Μία φιλία, τέσσερις ζωές, ένα βράδυ τον μήνα. Ένα ποτήρι κόκκινο κρασί και όλες οι αλήθειες του κόσμου έτοιμες να ειπωθούν. Μία Παρασκευή κάθε μήνα. Στην καρδιά αυτής της συνήθειας ξετυλίγονται εξομολογήσεις, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και τύψεις που δεν βρήκαν ποτέ χώρο να ακουστούν. Κάθε κουβέντα γίνεται σύγκρουση ανάμεσα στα «θέλω» και τα «πρέπει», ενώ οι σιωπές βαραίνουν περισσότερο απ' όσα τολμούν να πουν τα λόγια. Λίγο πριν τα σαράντα, συνειδητοποιούν πως η ζωή που ζουν δεν είναι η ζωή που ονειρεύτηκαν. Και όταν ο θάνατος μπαίνει απρόσμενα στη ζωή τους, διαλύοντας βίαια την ισορροπία της παρέας, τίποτα δεν μένει ίδιο. Η απώλεια αφήνει πίσω της μια απρόσμενη κληρονομιά - όχι υλική, αλλά φτιαγμένη από αλήθειες που δεν μπορούν πια να αγνοηθούν. Πόσο εύκολο είναι να πάρεις τη σωστή απόφαση όταν η καρδιά πονά; Ποιος ορίζει τι είναι σωστό και τι όχι; Mπορείς να ξαναχτίσεις ένα μέλλον πάνω στα ερείπια, χωρίς να προδώσεις όσα αγάπησες; Μια ιστορία για την απώλεια, τη φιλία, την αγάπη και το θάρρος που χρειάζεται για να ζήσεις - όχι όπως πρέπει, αλλά όπως θέλεις.
You may also like
Slide 1 of 10
Βιβλία Που Ποτέ Δεν Θα Γράψω cover
Της καρδιάς οι γραμμές (✔) cover
Το κορίτσι που μας έμαθε να ζούμε cover
Χίλιες ερωτήσεις με Καμία απάντηση  cover
Κάθαρση cover
Άγος cover
Θραύσματα Ψυχής cover
Τα ποιήματα που γράφτηκαν την νύχτα cover
Κρι-κριδάκι μου οι μαντινάδες σου  cover
Συλλογή ποιημάτων - Gedichtsammlung cover

Βιβλία Που Ποτέ Δεν Θα Γράψω

66 parts Complete

Σκέψεις διάσπαρτες χωρίς σκοπό. Σκέψεις που ίσως διατυπωμένες ηρεμήσουν την ψυχή και το είναι μου. Σκέψεις που δεν θα γίνουν τα βιβλία που ονειρεύομαι. Άνθρωποι που δεν αναταποκρίνονται σε αυτό που πίστευα για εκείνους Επαγγελματίας στην υπερανάλυση, στην στεναχώρια, στο άγχος και στη σκέψη. Στο πείσμα του να θυμάμαι. Όσα έζησα, όσα είπες, όσα είδα, όσα σκέφτηκα. Σε αυτή τη συλλογή κειμένων θα βρείτε, συλλογισμούς που με βασάνιζαν συμπικνωμένους σε δύο φράσεις, μέχρι συλλογισμούς που επεκτάθηκαν σε εικόνες και σχήματα, και σαν αστέρια στόλιζαν τις νύχτες μου. Θα βρείτε την διακαή ανάγκη να διατυπώσω όσα νιώθω, σε μια ακούσια προσπάθεια να νιώσετε και εσείς. Ξεκινώντας από: Τον Μάρτιο του 2016, φτάνοντας μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017. Μέσω αυτής της συλλογής ένα έχω διαπιστώσει: όσο υπάρχει ελπίδα η ζωή θα ομορφαίνει. Εύχομαι αν ελπίζετε (σε ό τι και αν ελπίζετε) να μην πάψετε ποτέ, και αν πάλι δεν ελπίζετε να βρείτε κάτι (ότι και αν μπορεί να είναι αυτό) που θα σας δώσει αυτό που σας λείπει. Μπορείτε πάντα να διαβάσετε και την συνέχεια "Όσα δεν ένιωσες" που βρίσκεται στο προφιλ μου 18/01/18 1