Kokarca

Ben ve küçük kardeşim, hayata karşı.

Asya minik omuzlarıyla destek verirken, sırtlandığım sorumluluk çokta ağır gelmiyordu.

Her şey olması gerektiği gibiydi.

Acımasız bir takma ad.

Alaycı insanlar.

Hor görenler.

Küçük düşürenler.

Ah tabii birde; Parasızlık.

Çok kolaydı. Hayatın güçlü silahlarına karşı idare ediyor, savaşı her zaman lehimize çevirecek bir strateji üretebiliyordum.

Ama bir gün hayatla olan amansız savaşımıza bir cephe daha açıldı.

Onun adı; aşktı.

kaybetmeye hiç bu kadar yaklaşmadığımı anlamam ise, uzun zaman almadı.

Kısa Hikaye