Başrol
- Reads 698,136
- Votes 39,813
- Parts 41
Complete Sun, Jul 26, 2020
Herkesin hayatının bir dönüm noktası vardır. Bu, annenin ölümü olabilir. Bu, yeni bir okul, yeni bir ev olabilir. Bu, çok sevdiği birisini kaybetmek olabilir. Peki bu, otobüste vurulup bu sayede tanıştığın insanlar olabilir mi?
******
"O gün hayatımın değişeceğini bilmeden o otobüse bindim, o yolculuğa çıktım, o mola yerinde onlarla göz göze geldim. Korktum, ağladım, üzüldüm. Tüm bunları tekrar yaşayacağımı bilsem bile onlarla tanışmak için yine o otobüse binerim, yine korkarım, yine ağlarım, yine gülerim. Sırf onlardan ayrılmamak için canımı veririm, daha nasıl anlatayım?"
All Rights Reserved
#68
yankı
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
SÜKÛT
TAMAMLANDI Bu hikâye, geçmişin susturulmuş gerçekleriyle bugünün kırılgan bağları arasında sıkışıp kalan insanların hikâyesi. Sara, sevmenin bazen iyileştirmek değil, yaraları daha da görünür kılmak olduğunu öğrenirken; dostluk, aile ve sadakat kavramları her adımda yeniden sınanır. Bir kazanın ardında bırakılan suç, korunmak adına söylenen yalanlar ve sessiz kalmanın bedeli, herkesin hayatında geri dönülmez izler bırakır. Aşk burada masum değildir; güvenle kirlenmiş, vicdanla sınanmıştır. Kimi zaman bir bakış, kimi zaman yarım kalan bir cümle, yıllardır bastırılan gerçekleri su yüzüne çıkarır. Sara'nın yolu; kayıplarla, yüzleşmelerle ve affetmenin sandığından çok daha zor olduğu anlarla doludur. Bu hikâye, "doğru"nun kime göre doğru olduğunu sorgularken, insanın en çok sevdiklerini incitebileceğini fısıldar. Geçmişten kaçamayanların, susarak korumaya çalışanların ve gerçeği öğrenmenin bedelini ödemek zorunda kalanların hikâyesi bu. Çünkü bazen en büyük yara, bilerek susulan gerçektir.
Kalbin Kader
Müslüman Serra Nil Turan ve Hristiyan Daniel Stone'nin aşkı bu İki farklı hayat geçmiş
UMAY
Hayat, fırtınanın dinmesini beklemekle ilgili değildir... Yağmurda dans etmeyi öğrenmekle ilgilidir. "Umay?" "Operasyondayız." "Benimle evlenir misin? "Ne?!" Kapak tasarımı: Wbrunette (27.12.2020 📝) 31.12.2020: #1-Bozkurt 09.01.2021: #1-Asker 11.01.2021: #1-Paşa 12.01.2021: #1-Vatanaşkı 12.01.2021: #1-Ayyıldız 14.01.2021: #1-Özeltim 16.01.2021: #1-Umay 16.01.2021: #1-Tsk 21.01.2021: #1-Komedi 18.02.2021: #1-Özelkuvvetler 01.03.2021: #6-Mizah 02.03.2021: #1-Bağlılık 07.03.2021: #1-Yiğit 20.03.2021: #1-Beyza 22.03.2021: #2-Romantizm 30.03.2021: #1-Aksiyon 01.04.2021: #1-Üstteğmen 01.04.2021: #1-Yüzbaşı 02.04.2021: #20-Aşk 25.04.2021: #1-Bordobereli 04.05.2021: #1-Macera 09.06.2021: #1-AsenaComplete
Papatyanın Son Yaprağı
Bir varmış, bir yokmuş"la başlar her hikâye; Ama yalnızca adam kadını sevdiğinde, bir ömürlük mutlu son yazılır.Ayrı kalan kalpler bir gün yeniden birleştiğinde, ya her şey olur, ya da hiçbir şey. Çünkü bazı aşklar vardır; ya kalpten kalbe köprü kurar, ya da sonsuza dek yıkılır.
YADSIMA
İlk defa korkuyu derin bi duygu olarak hissettmiştim daha önce hissettiğim hiç bir duygu bu kadar derin olmamıştı tanımadığım bi adamın karanlık intikam ateşiyle yanıp kavrulan gözlerindeki o kahverenginin tehlikeli ışıltısını görene kadar hiç bir korkuyu bu kadar derinden hissetmemiştim. Ben Liva Yalınay herkesin dikbaşlı, geri adım atmayan, inatçı ve cesaretli olarak bildiği Livanım ama bu andan sonra korkuyu iliklerine kadar tadan ilk defa geri adım atmak isteyecek bi kadınım.Ben adalet için yaratılmış eşitsizliği sağlamakla görevli olan o kişiyim ve beni gerçekten bilen bilir ki adaletin yerini bulması için her şeyi yaparım bu canımı yakıcak bir hamle dahi olsa o adımı daima atarım. *Liva Yalınay* YAZAR'DAN Bu kitap eşitsizlikle sınanan yürekler, hakkını savunduğu için ezilenler, sırf cinsiyeti için dışlananlar ve adaletin asla sağlanamadığını düşünen insanlar için yazıldı lütfen adaletten yoksun sırf başına bişi gelmesin diye haksızlıklara susan insanlar ve cinsiyet ayrımcılığı yapan insanlar kitaba başlamadan kitabı kapatsınlar!.
KUYU (+18)
"Dondurma istiyorum." Dedim büyük bir hevesle. O kadar uzun zaman olmuştu ki tatlarını bile unutmuşum. Yaz-kış, an farketmeksizin yiyebilirdim. Hatta Pamir'den sonra en çok sevdiğim şey dondurma olabilirdi. Göğsünde uzandığım beden kasılırken sertçe yutkunduğunu hissettim. Mırıldanırken belimdeki eli, kalçama doğru ilerledi. Pislik. Onun ne zannettiğini çok iyi biliyordum. "Dondurma mı istiyorsun sen ?" Kalçama inen eliyle hafif etimi sıkıyordu.Gülmemek için dudaklarımı birbirine bastırdım. Onu biraz kıvrandırmaktan zarar gelmezdi. "Hımm." Diye mırıldandım. Beni bir anda yatakta döndürerek altına aldı.Küçük bir çığlığın dudaklarım arasından çıkmasına engel olamadım.Kehribarları koyulaşmıştı.İçlerindeki o arzu dolu kıvılcımları görebiliyordum. Dudaklarıma uzanacağı zaman başımı yana çevirerek göğsüne elimi yasladım. Dudakları yanağımın üstünde durdu. Onu durdurmam gerekiyordu.Çünkü bir kere başlarsa bu yataktan kalkamazdık.Dondurma krizim tutmuşken istediği iş olamazdı.Belki daha sonra ama şimdi değil. "Pislik yapma Pamir ya ! Uzun süredir yemediğim için ateşim çıkmış gibi hissediyorum.Çikolata parçacıklı,fıstıklı ve vişneli istiyorum. Hepsini. Bütün çeşitlerinden istiyorum." İçim gide gide çeşitleri sayarken sanki gözlerimin önünde canlanıyordu yiyeceğim an.Ağzımın suyunun akıyor olmasından korkuyorum.Sessiz kaldığında yüzüne baktım. Bozulmuş bir ifadesi vardı ama bunun sahte olduğunu biliyorum. Tatlı tatlı gülümseyip yanağına uzunca dudaklarımı bastırdıktan sonra gözlerimdeki çocuksu ifadeyle hâlâ kıvılcımlar saçan kehribarlarının içine baktım. "Alacak mısın?" Yüzümü birkaç saniye inceledikten sonra içli bir nefesi ciğerlerine çekerek dudaklarıma kısa ama etkisi büyük bir öpücük bıraktı. Başını ağır ağır salladı ardından. "Peki alırım.Ama ateşini diğeri daha
KALANLAR ve ÖLENLER
"Bozkurt timine hosgeldin" soğuk ve mesafeli sesi ile tavrını koyan genç kadına baktı bir süre Yaman, yutkunarak karşısında ki insanlara yeniden baktı. Nasıl alışacaktı buraya? başını ağır bir şekilde sallayıp "Sağolun " dedi elinde ki bavula goz ucuyla baktı Efil yıllar sonra yeniden kaderin bu adamla yollarını birleştirmesi muazzamdı. Boğazını temizleyip, "Bozkurt Timi! yeni arkadaşımız, Yaman Koral'a bir hosgeldin demek yok mu?" İlk defa time yeni biri girdiğinde hosgeldin demek yokmu? diyen kadına oldukça şaşkındı Bozkurt timi ama ,ise sesini çıkarmadan "Emredersiniz komutanım" deyip Yamanın yanına gitmişlerdi. Yaman oradan uzaklaşırken arkasından sert gözler ile duygu barındırmayan kadına bakmayı ihmal etmedi. Gittiğine emin olduğu adamın arkasından daha fazla beklemeyerek tuvalete koştu. kendini bir kabine kilitleyip hıçkırıklarını eli ile kapattı. Neden gelmişti ki? Tam onu unutmuşken neden kendini tekrar hatırlatmıştı ki? Eli usulca karnına gitti. Belki hicbirsey yoktu ama birzamanlar vardı. Bebeği olacaktı ama elinden alınmıştı hersey.... sinir ile elini geri çekip karnına vurdu. Ona ne oluyordu ki kendinden gitmişti hersey.... Ona ne oluyordu?
Zakkum
"Onu yaşatmak için ufacık da olsa bir ihtimal olsaydı, sen o ihtimal için canını verirdin. Yerin yedi kat dibinde de olsa o ihtimali bulur çıkarırdın oradan." "Çıkarır mıydım sahi?" "Çıkarırdın tabi.. Sen Zakkum'sun. Kökleriyle yeraltında, çiçekleriyle yeryüzünde hüküm süren.." "Ama zehirli.. Zehirliyim ben Çağan." dediğimde nefesini tuttuğunu duydum. Sanırım bunun sebebi ona ismiyle hitap etmiş olmamdı.. Bu ilkti ve son olacaktı. Eğer hatırlatacak olursa, sarhoşluğumun üzerine yıkabilirdim bu ayrıntıyı. "Senin zehrin, yalnızca düşmanlarına." dedi kararlılıkla. Başımı omzundan kaldırıp yüzüne baktım. "Bir de bana." dedi burukça gülümseyerek. "Hak edene diyelim o zaman." dedim gözlerimi devirip. Oysa asla değildi.. Gerekirse kendime akıtırdım tüm zehrimi ama ona zerresini bile değdirmezdim. Not: Başlamadan önce 'Gecenin En Doğusu'nu okumanız; Zakkum'u sizin için daha anlaşılır kılacaktır. -Bu hikâyedeki kişi ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.Complete
KİRAZ ÇİÇEĞİ MAHALLESİ
Alin, Kiraz çiçeği mahallesinde kendi halinde yaşayan bir kızdır. Ancak bu sade yaşamı, mahalleye geri dönen arkadaşının abisi Kılıç ile bozulur. Bazen bir salıncak, bir kıvılcımı doğurur. ... Şimdi izninizle size soruyorum. Siz de bizimle salıncağa binmek ister misiniz? Unutmayın, salıncaklar sadece mutlu etmez. Aynı zaman da yakar. Öyle bir yakar ki mutluluk duyarsın alev almaktan. Ta ki kül olana kadar. ... *tamamen eğlence için yazdığım bir kurgudur, lütfen siz de yalnızca eğlenmek için okuyun.Complete
Elzem: Leyla Gecesi
"Leyla!" Günlerin yer değiştirdiği o saatlerde, gecenin en karasında, bir ruhun kilitli kalmış sokaklarındaydık. "Burada ne arıyorsun?" Başkası için kül olan bir yüreğin yeniden yanacağını düşünmezdim ona kadar. Sigaranın külünün düştüğü zeminde ayağının ucuyla geçmişin izlerini sildi sanki. "Seni tanıdığım o günden beri açılan kapıların, çıktığım yolların sonu hep sana varıyor." Bir tebessümün kıyısında var olup orada yok oldum. "Belki benim de çıkmazım sensin. Leyl'im, Leyla'm, gecemin karanlığı, çıkmazım..." Onun kurduğu anlamların benim cümlelerimin üzerini örttüğünü hissettim. O çıkmazda onunla kalmaya gönüllü gibi "Benden ne istiyorsun?" Diye sordum. "Seni." Dedi. ... Leyl... Leyla... Gece saçlı güzel kadın...Complete
TAMAMLANDI Bu hikâye, geçmişin susturulmuş gerçekleriyle bugünün kırılgan bağları arasında sıkışıp kalan insanların hikâyesi. Sara, sevmenin bazen iyileştirmek değil, yaraları daha da görünür kılmak olduğunu öğrenirken; dostluk, aile ve sadakat kavramları her adımda yeniden sınanır. Bir kazanın ardında bırakılan suç, korunmak adına söylenen yalanlar ve sessiz kalmanın bedeli, herkesin hayatında geri dönülmez izler bırakır. Aşk burada masum değildir; güvenle kirlenmiş, vicdanla sınanmıştır. Kimi zaman bir bakış, kimi zaman yarım kalan bir cümle, yıllardır bastırılan gerçekleri su yüzüne çıkarır. Sara'nın yolu; kayıplarla, yüzleşmelerle ve affetmenin sandığından çok daha zor olduğu anlarla doludur. Bu hikâye, "doğru"nun kime göre doğru olduğunu sorgularken, insanın en çok sevdiklerini incitebileceğini fısıldar. Geçmişten kaçamayanların, susarak korumaya çalışanların ve gerçeği öğrenmenin bedelini ödemek zorunda kalanların hikâyesi bu. Çünkü bazen en büyük yara, bilerek susulan gerçektir.
More detailsContent Guidelines