211 Miles Away
- LECTURAS 1,858
- Votos 153
- Partes 15
Gusto ko na sanang tumayo at iwan ang manghuhula ng biglang tumirik ang mata niya.
Halos malaglag ako sa aking kinauupuan ng bigla siya sumigaw ng pagkalakas-lakas.
'Ano pong nakikita niyo?' halata sa boses ko ang takot. May parte sa'kin na gusto kong matawa.
Ang uto-uto ko naman ata?
Nilakihan niya ako ng mata habang hinihimas ang bolang crystal,
'Hija, Dalawang daan at labing isang milya lang ang layo ng lalaking nararapat sa'yo'
Todos los derechos reservados
#218
travel
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Concluida
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Concluida
BAKIT WALA AKONG BOYFRIEND!?
MMMM Series #1 "AYOKO KO NA!" panimula ko sa aking litanya. Ang luha sa aking mga mata ay naguunahan sa pag-agos. "SAWANG SAWA NA AKO!! DI KO NA KAYA TO!! SOBRANG NASASAKTAN NA AKO!!!" padaras kong pinunasan ang uhog na tumutulo mula sa aking ilong. Humahalo sa luha ng aking mga mata. Ang sakit ay damang dama. "DI KO MAINTINDIHAN KUNG BAKIT!!?? BAKIT ANG LAHAT AY MAY BOYFRIEND!!?? PERO AKO WALA!!! BAKIT WALA AKONG BOYFRIEND!!??" Rinig ko ang impit na hagikhik ng panget na babae sa aking harapan habang ang kanyang cellphone ay nakatutuk sa akin. Binaliwa ko iyon at nagpatuloy sa aking panaghoy. "NALILIGO NAMAN AKO AHH!!!?? NAGSUSUKLAY NG BUHOK!!" Padarag kong inihagis sa hangin ang mahaba Kong buhok. "PERO BAKIT!!?? BAKIT WALA AKONG BOYFRIEND!!??" Madrama Kong hinampas hampas ang aking dibdib. Damang dama ang pait ng pagkabigo sa pagibig "ANG MATRIS KO!! MABUBULOK NA PERO DI PA NAPAPAKINABANGAN!! WALA AKONG SILBI!! HINDI KO MAINTINDIHAN!! KUNG BAKIT!!!?? BAKIT WALA AKONG BOYFRIEND!!!?? DIYOS KO!!" Luhaang akong tumingin sa langit. Na para bang sa ganung paraan ay masasagot ang aking mga hinagpis!!Concluida
Nightmare to Remember
Nagmulat siya ng mata, una niyang nasilayan ang puting kisame. Nilibot niya ang kaniyang tingin, may nakita siyang kabitan ng swero at napakunot ang kaniyang noo. Nang may mahagip ang kaniyang mata ay agad niya itong tiningnan, isang lalaki na nakatingin sa kaniya, suplado ang hilatsa ng mukha nito. May pinindot ito sa gilid. Nagtitigan sila ng lalaking iyon at walang sinuman ang bumitaw. Ilang sandali lang ay may mga pumasok na mga kalalakihan, pakiwari niya ay doktor ang lalaking nakasuot ng puting polo shirt. Tiningnan niya ang tatlong lalaki na nakapwesto sa malapit sa lalaking nakatitig pa rin sa kaniya. Nalipat ang kaniyang mata sa lalaking isa sa pumasok. Tantya niya ay nasa edad kwarenta na ito. "How is she?" "I need some test," may mga sinabi pa ito pero hindi niya na pinakinggan. Matapang niyang sinalubong ang titig ng tatlong lalaki na nakatingin pa rin sa kaniya ngayon. Naputol ang kanilang tinginan nang tumikhim ang matandang lalaki. Napatingin siya sa doktor, hindi nalalayo ang edad nito sa tatlo. "May I know what's your name, miss?" tanong nito. Sinusubukan kong tama ba ang kanilang hinala. Napakunot ang noo niya at hindi agad nakapagsalita. Natahimik ulit ang kwarto. Lumabas ang dalawa at may pinag-usapan. Inenspekyon ulit siya ng doctor at iling at tango lang ang tanging sagot niya. Ilang oras din siyang inexamine. "She's having a temporary amnesia," siguradong saad ng doktor. Pinal na pahayag na nagdala ng kakaibang emosyon sa mga estranghero.Concluida
The Pain In Love
"Tumahimik ka nga! Parang bata lang umiyak. Kahit papano may respeto parin ako sa babae!. Sabi ni Lola yung babae paiiyakin mo lang daw sa saya at sarap. Hindi sa hirap"sabay suot ng helmet niya sakin. "Iba talaga yung bibig mo no, walang preno." "Tumahimik ka kaya! Yakap bilis! " "Ano?" medyo naguluhan kasi ako. "Kung gusto mong mahulog at mamatay na. Sige wag ka na humawak." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Masakit pag nagmahal ng patago pero mas masakit kung andyan lang siya, abot muna pero hindi mo masabi na "Mahal Kita, Matagal na. " Kaya mo bang mag mahal ng tao na kayang kaya kang saktan ng sobra. Or will you choose the person who made you happy and found the love that you desired again. Pero dahil sa isang pangyayari magbabago ang lahat?. (Bahala na kayong maghusga) 😄😄😄Concluida
In The Arms Of A Demon Mafia Lord (Under On Editing Process)
Prologue "I Felt Tired " that's the first thing I feel. When I woke up . In a dark stranger ,kakaibang takot ang lumukob sa akin ng na pagtanto kung di ito ang kwarto ko.The scent is so manly, even if my body hurts I tried to stand up."Someone help me"I tried to asked help but I field.Halos mamaos na ako sa kaka sigaw pero wala paring tumolong sakin .Mag-iisang oras na yata akong komakatok at sumisigaw wala paring taong tumolong sakin.Nang mapagod ako,inihilig ko ang ulo ko sa pintuan at pina kinggan Kong may paparating .Na natili ako sa ganong posisyon ng biglang bumokas ang pintuan. A handsome guy come up. I don't know what happened to my heart.bigla na lang kasi itong bumibilis sa pagtibok .I don't know what happened next,but one thing for sure.Namalayan ko na lang na naka dampi na pala ang mukha ko sa matitipunong dib-dib ng lalaking bumokas ng pintuan.Tumingala ako at nakita ko ang napaka gwapo niyang mukha. Ang kulay bughaw niyang mata na nakakaakit tignan .Bago ako mawalan ng malay dumapo ang mata ko sa kulay bughaw niyang mata then everything went black Started: April 30, 2019 Finished:July 13,2019 Written by: Kyzie_XieConcluida
True Philippines Ghost Stories- Haunted Pilipinas Book 2
Anong hiwaga ang nasa dako pa ruon? Bunga ng malikot na pag-iisip, hango sa balintataw, o halaw sa malikot na pag iisip. Masasabi mo bang totoo ang lahat ng iyong nakikita? Ikaw ba ay pinaglalaruan ng isang kisap mata? Di kayang maipaliwanag. Ngunit alam mong magaganap. Sadyang maraming kaganapan sa ating mundong ginagalawan ang di kayang ipaliwanag ng siyensiya. Huwag mo ipag-walang bahala ang mga pangitaing kakaiba. Ilan sa atin na bukas ang 3rd eye at me 6th sense at mas mapang- obserba, ay may kayang makatuklas sa mga kakaibang nahahagip ng sulok ng mga mata. Ikaw. Oo ikaw nga. Subukan mong mag isa sa isang madilim na lugar, at pakiramdaman ang iyong kapaligiran. Katunayan, yung isa sa kanila. Nariyan sa tabi mo. Malalaman at mararamdaman mo siya, hindi ka nag-iisa. Nariyan lang sila, nasa tabi mo, nakatitig sila sayo. Nagmamatyag at nag- aabang... Ano ang gagawin mo, kung bigla mo silang makita sa hindi mo inaasahang panahon? Kakayanin mo kaya? o habang buhay itong babalot sa yo ng katatakutan at sindak? Real-life chilling tales of supernatural, paranormal & horror. Read the stories and be terrified. Guaranteed na mumultuhin ka ngayong gabi. Gustuhin mo man o hindi.Concluida
Shattered Hearts
"Tahimik. Invisible. Peaceful. 'Yun lang ang gusto ni Zyrien Shinn De Luna Romanova sa kanyang huling taon sa Senior High. Pagkatapos nito, aalis siya ng Pilipinas-no more questions, no more chaos, no more looking back. Lumaki siyang palipat-lipat ng eskwelahan, hindi dahil sa grades o behavior, kundi dahil sa walang katapusang gulo na laging bumabalot sa kanya. All because of her face-a beauty so otherworldly, people couldn't look away. A face that invited obsession, admiration, and chaos. This time, she just wanted to blend in. Pero paano kung mismong kapalaran niya ang ayaw siyang tantanan? Sa campus na akala niya ay magiging tahimik ang buhay niya, tatlong lalaking hindi niya inasahan ang gugulo rito: Tristan Montefalcon - The arrogant, untouchable heir. Ang lalaking hindi sanay na may umaayaw sa kanya at lahat ng gusto ay walang kahirap hirap na nakukuha. Mikael Salvador - The mysterious genius. Tahimik pero laging may alam. He's the only one who seems to understand the storm inside Zyrien, but he's also hiding secrets of his own. Andrei De Mier - The golden boy with a silver tongue. Masayahin, charming, at walang kapaguran sa kakakulit kay Zyrien. He's the type who can light up any room-pero bakit parang mas gusto niyang magliwanag sa tabi ni Zyrien? Akala ni Zyrien, sapat ang pagiging matalino niya para iwasan ang gulo. Pero paano kung ang iniwasan niyang gulo, matagal nang sumusunod sa kanya-at ngayong malapit na siyang umalis, doon naman unti-unting lalabas ang mga sikretong itinago sa kanya? Mga kasinungalingang babasag sa puso niyang basag na sa simula pa lang. Ang akala niyang katotohanan ay unti-unting matutunaw, at ang mga taong pinili niyang pagkatiwalaan ay maaaring sila ring magtutulak sa kanya sa isang bangin. This is not just a story of beauty and romance-this is a story of secrets, deception, heartbreak, and a girl who just wanted to be free. This is the world of Zyrien Shinn De Luna Romanova. Started: 02/14/25 Status: ON GOING
Blackburn Forest Apocalypse
Kapag inaya ka sa isang field trip sasama ka ba? Paano kung samahan nang isang milyon piso para lang sumama ka, sasama ka ba? Kaibigan, kaklase, at pamilya, Makikita ay luha sa kanilang mata, Hindi mo makikitaan ng tuwa, Hindi tubig ang luha bagkus dugo ang iluluwa. Milyon kapalit ang buhay nila, Milyon para lamang sa pag-ibig niya, Milyon ngunit buhay mo ang taya, Milyon na ang hatid ay panganib pala. Lumingon ka sa kanan at kaliwa, Mag-ingat ka baka makagat ka, Tumingin sa itaas at ibaba, Baka ikaw ay kanilang inaabangan na. Hahabulin ka nila? O hahabulin mo ang iyong hininga? Sumigaw ay aking paalala, Baka pumanaw ka ng maaga, Hindi makakita, ngunit malakas ang pandama, Makalmot ay magiging kagaya ka na nila, Makagat ay mas malala pa, Kaya mag-iingat ka, tumakbo ka na! Halina, kaibigan. Samahan mo kaming tuklasin kung ano nga ba ang lihim ng gubat na iyon? At sa pagsama mo sa amin, bilisan mo na rin ang iyong pagtakbo baka mahabol ka nila.Concluida
My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
THE BOOK PHOTO IS NOT MINE, CREDITS TO THE RIGHTFUL OWNER SOURCE: Pinterest 𝐒𝐘𝐍𝐎𝐏𝐒𝐈𝐒 Isa lang naman ang pangarap ko. Nais ko lang naman makapagtapos ng pag aaral at tuparin ang mga mithiin ko sa buhay Kung sana nakinig ako kay mama, hindi ko sana mararanasan ang bagay na ito Wala nman akong ginagawa, naging mabait naman akong tao at estudyante ngunit bakit na inaapi ang tulad ko? Hanggang sa dumating sya, akala ko, pag nakilala ko sya, magiging ligtas ako... Pero mali, akala ko sya ang saviour ko ngunit hindi... Isa din pala syang bully na walang ibang ginawa kundi pahirapan din ako... Makakayanan ko pa ba? Kaya ko pa ba? O kakayanin ko ba? Bakit pakiramdam ko nanghihina ako pag nasa tapat o harapan ko sya? Bakit di ko man lang magawang iligtas ang sarili ko? Bakit ba nag paubaya ako? Ayan tuloy, nahulog ako. Nahulog ako sa kanya. At dahil dun ay minahal ko sya. Dapat sinabi nalang nya noong una para hindi ko na kailangan umasa pa. Ano bang dahilan kung bakit ako nahulog sa isang lalaking toh na walang ibang ginawa kundi pahirapan at saktan ang puso ko Pagod na ko! Gusto ko nang sumuko at lumayo nalang sa kanya, pero itong taksil kong puso, nasaktan na nga, kumabog pa! Nakakainis! Ang hirap mag move on sa lalaking toh! Pero bakit ba kase sa t'wing lalayo ako para sa katahimikan, hinahabol nya naman ako at pinapahirapan. (REPOSTED KASE NADELETE KO)Concluida
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
Más detallesPautas de Contenido