211 Miles Away
- Reads 1,857
- Votes 153
- Parts 15
Complete Wed, Jun 27, 2018
Gusto ko na sanang tumayo at iwan ang manghuhula ng biglang tumirik ang mata niya.
Halos malaglag ako sa aking kinauupuan ng bigla siya sumigaw ng pagkalakas-lakas.
'Ano pong nakikita niyo?' halata sa boses ko ang takot. May parte sa'kin na gusto kong matawa.
Ang uto-uto ko naman ata?
Nilakihan niya ako ng mata habang hinihimas ang bolang crystal,
'Hija, Dalawang daan at labing isang milya lang ang layo ng lalaking nararapat sa'yo'
All Rights Reserved
#553
firstlove
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
In The Arms Of A Demon Mafia Lord (Under On Editing Process)
Prologue "I Felt Tired " that's the first thing I feel. When I woke up . In a dark stranger ,kakaibang takot ang lumukob sa akin ng na pagtanto kung di ito ang kwarto ko.The scent is so manly, even if my body hurts I tried to stand up."Someone help me"I tried to asked help but I field.Halos mamaos na ako sa kaka sigaw pero wala paring tumolong sakin .Mag-iisang oras na yata akong komakatok at sumisigaw wala paring taong tumolong sakin.Nang mapagod ako,inihilig ko ang ulo ko sa pintuan at pina kinggan Kong may paparating .Na natili ako sa ganong posisyon ng biglang bumokas ang pintuan. A handsome guy come up. I don't know what happened to my heart.bigla na lang kasi itong bumibilis sa pagtibok .I don't know what happened next,but one thing for sure.Namalayan ko na lang na naka dampi na pala ang mukha ko sa matitipunong dib-dib ng lalaking bumokas ng pintuan.Tumingala ako at nakita ko ang napaka gwapo niyang mukha. Ang kulay bughaw niyang mata na nakakaakit tignan .Bago ako mawalan ng malay dumapo ang mata ko sa kulay bughaw niyang mata then everything went black Started: April 30, 2019 Finished:July 13,2019 Written by: Kyzie_XieComplete
Nightmare to Remember
Nagmulat siya ng mata, una niyang nasilayan ang puting kisame. Nilibot niya ang kaniyang tingin, may nakita siyang kabitan ng swero at napakunot ang kaniyang noo. Nang may mahagip ang kaniyang mata ay agad niya itong tiningnan, isang lalaki na nakatingin sa kaniya, suplado ang hilatsa ng mukha nito. May pinindot ito sa gilid. Nagtitigan sila ng lalaking iyon at walang sinuman ang bumitaw. Ilang sandali lang ay may mga pumasok na mga kalalakihan, pakiwari niya ay doktor ang lalaking nakasuot ng puting polo shirt. Tiningnan niya ang tatlong lalaki na nakapwesto sa malapit sa lalaking nakatitig pa rin sa kaniya. Nalipat ang kaniyang mata sa lalaking isa sa pumasok. Tantya niya ay nasa edad kwarenta na ito. "How is she?" "I need some test," may mga sinabi pa ito pero hindi niya na pinakinggan. Matapang niyang sinalubong ang titig ng tatlong lalaki na nakatingin pa rin sa kaniya ngayon. Naputol ang kanilang tinginan nang tumikhim ang matandang lalaki. Napatingin siya sa doktor, hindi nalalayo ang edad nito sa tatlo. "May I know what's your name, miss?" tanong nito. Sinusubukan kong tama ba ang kanilang hinala. Napakunot ang noo niya at hindi agad nakapagsalita. Natahimik ulit ang kwarto. Lumabas ang dalawa at may pinag-usapan. Inenspekyon ulit siya ng doctor at iling at tango lang ang tanging sagot niya. Ilang oras din siyang inexamine. "She's having a temporary amnesia," siguradong saad ng doktor. Pinal na pahayag na nagdala ng kakaibang emosyon sa mga estranghero.Complete
DON'T LOOK BACK: School Of The Dead
Paano kung bigla ka na lang makakapasok sa isang paaralan na hindi mo naman alam kung paano o bakit ka napunta doon? Akala mo normal lang. Pero may mga patakaran na hindi mo maintindihan. "Don't look back," pahayag ng isang gurong hindi ko maaninag ang mukha. Hindi ko maintindihan. Bakit? Ano bang meron sa likod? Pero ramdam ko ang mga matang nakatitig sa akin. Hindi ko alam kung bakit, pero nakakakilabot. Parang bawat balahibo sa katawan ko, nakatayo. Isang hakbang pa lang palapit sa loob ng gusali, naramdaman ko na ang bigat ng hangin. Para bang may humihila sa'kin pabalik... isang malamig na presensya na ayaw akong papasukin. Pero mahigpit ang utos-huwag lilingon. Ang problema, pakiramdam ko... hindi lang isang pares ng mata ang nakatitig sa'kin. Parang daan-daan. At sa bawat segundo, palapit sila nang palapit. May narinig akong mahina, halos pabulong, diretso sa tainga ko- "Lumingon ka..." Napakagat ako sa labi ko, pinilit na wag gumalaw. Pinilit na wag magpatalo sa takot. Dahil ang sabi nila, sa oras na lumingon ka... hindi ka na makakabalik. Don't Look Back: The school of the dead coming soon... abangan.
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
True Philippines Ghost Stories- Haunted Pilipinas Book 2
Anong hiwaga ang nasa dako pa ruon? Bunga ng malikot na pag-iisip, hango sa balintataw, o halaw sa malikot na pag iisip. Masasabi mo bang totoo ang lahat ng iyong nakikita? Ikaw ba ay pinaglalaruan ng isang kisap mata? Di kayang maipaliwanag. Ngunit alam mong magaganap. Sadyang maraming kaganapan sa ating mundong ginagalawan ang di kayang ipaliwanag ng siyensiya. Huwag mo ipag-walang bahala ang mga pangitaing kakaiba. Ilan sa atin na bukas ang 3rd eye at me 6th sense at mas mapang- obserba, ay may kayang makatuklas sa mga kakaibang nahahagip ng sulok ng mga mata. Ikaw. Oo ikaw nga. Subukan mong mag isa sa isang madilim na lugar, at pakiramdaman ang iyong kapaligiran. Katunayan, yung isa sa kanila. Nariyan sa tabi mo. Malalaman at mararamdaman mo siya, hindi ka nag-iisa. Nariyan lang sila, nasa tabi mo, nakatitig sila sayo. Nagmamatyag at nag- aabang... Ano ang gagawin mo, kung bigla mo silang makita sa hindi mo inaasahang panahon? Kakayanin mo kaya? o habang buhay itong babalot sa yo ng katatakutan at sindak? Real-life chilling tales of supernatural, paranormal & horror. Read the stories and be terrified. Guaranteed na mumultuhin ka ngayong gabi. Gustuhin mo man o hindi.Complete
Enchanting To Meet You ( Approved under PHR)
"I will wait you Jas. Kahit gaano pa yun katagal at kahit anuman ang mangyari. Hihintayin kita, at sabay natin tutuparin ang mga binuo nating pangarap. Hihintayin kita sa field." Iyon ang katagang binaon ni Jasmine sa pag-alis ng Bicol papuntang Manila mula sa kaibigang si Joemar na sa simula't simula ay matagal niya ng pinapangarap. But sometimes 'Promises are meant to be broken'. Iyon ang madalas sabihin ng mga tao sa paligid niya. Pero hindi niya pinaniwalaan iyon. Dahil mas nanaig sa puso niya na tutuparin iyon ni Joemar. Ngunit paano nga ba kung hindi? Paano kung ang pagbalik niya sa Bicol ang Joemar na dating kilala niya ay nag-iba na? He became cold, na para bang wala silang pinagsamahan. Pero dahil mahal na mahal niya ito ay handa siyang magpakatanga maiparamdam niya lang dito na minamahal niya ito. Handa siyang ibigay at isugal ang lahat para dito. Kahit ang kapalit niyon ay ang sakit na kahit kailan ay hindi niya aakalaing mararanasan mismo sa taong minamahal.Complete
Blackburn Forest Apocalypse
Kapag inaya ka sa isang field trip sasama ka ba? Paano kung samahan nang isang milyon piso para lang sumama ka, sasama ka ba? Kaibigan, kaklase, at pamilya, Makikita ay luha sa kanilang mata, Hindi mo makikitaan ng tuwa, Hindi tubig ang luha bagkus dugo ang iluluwa. Milyon kapalit ang buhay nila, Milyon para lamang sa pag-ibig niya, Milyon ngunit buhay mo ang taya, Milyon na ang hatid ay panganib pala. Lumingon ka sa kanan at kaliwa, Mag-ingat ka baka makagat ka, Tumingin sa itaas at ibaba, Baka ikaw ay kanilang inaabangan na. Hahabulin ka nila? O hahabulin mo ang iyong hininga? Sumigaw ay aking paalala, Baka pumanaw ka ng maaga, Hindi makakita, ngunit malakas ang pandama, Makalmot ay magiging kagaya ka na nila, Makagat ay mas malala pa, Kaya mag-iingat ka, tumakbo ka na! Halina, kaibigan. Samahan mo kaming tuklasin kung ano nga ba ang lihim ng gubat na iyon? At sa pagsama mo sa amin, bilisan mo na rin ang iyong pagtakbo baka mahabol ka nila.Complete
The Pain In Love
"Tumahimik ka nga! Parang bata lang umiyak. Kahit papano may respeto parin ako sa babae!. Sabi ni Lola yung babae paiiyakin mo lang daw sa saya at sarap. Hindi sa hirap"sabay suot ng helmet niya sakin. "Iba talaga yung bibig mo no, walang preno." "Tumahimik ka kaya! Yakap bilis! " "Ano?" medyo naguluhan kasi ako. "Kung gusto mong mahulog at mamatay na. Sige wag ka na humawak." ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Masakit pag nagmahal ng patago pero mas masakit kung andyan lang siya, abot muna pero hindi mo masabi na "Mahal Kita, Matagal na. " Kaya mo bang mag mahal ng tao na kayang kaya kang saktan ng sobra. Or will you choose the person who made you happy and found the love that you desired again. Pero dahil sa isang pangyayari magbabago ang lahat?. (Bahala na kayong maghusga) 😄😄😄Complete
My Billionaire Kidnapper
Matthew Simons is an entitled, possessive, incredibly rich and HOT. He would do everything to get what he wants especially the one that he loves. He saw Leila for the very first time but felt like it wasn't. He has seen every pretty woman around the world, but nobody has struck his heart like her beauty. While curiosity about this woman builds up, the more he feels like he'd known her for a long time or in his past life, that there's more deeper meaning into these electrifying feelings he's experiencing whenever Leila's close to him. Because Leila is fully committed to someone already, lalo syang nainfuriate. But because he's an asshole and impatient, for him, there's only one way to find out. CH12 "What do you want from me?" Lakas loob kong tanong ko sa kanya. "I want you to shut up and dance with me." He mumbled. His voice is so low and manly. Kasing baba ata ng boses ni thor! "Sa-sa CR why di-did you do that?" I asked, while trying to find Alvin. Palingon lingon ako sa paligid baka sakali. "Eyes on me lady or else--" His voice with authority. "Anu bang kailangan mo sa akin kilala ba kita? May nagawa ba ako sa'yo? Can you please let me go?!" Our face is too close but I still can't see his face because of his mask. "Malaki ang kailangan ko sayo and I will find out what it is." Ha???! This is confusing the shit out of me. I thought it's time to switch partner pero ayaw nya akong pakawalan!! Lahat ng mga tao ay ngswitch kami lang ang hindi! Nasan na ba ung fiancè ko! "You're not going anywhere. I'm not gonna let these boys touch you again." He smirked. Lalo nyang hinigpitan ang kamay nya sa baywang ko.Complete
Huminga ako ng malalim baka sakaling maibsan Yung sakit at takot na nararamdaman ko. Nasa loob ako ng bodega , nakakulong. Hindi ko naman pinangarap na maging ganito Ang Buhay ko. Wala sa isip ko ang makapag aral sa isang mamahaling paaralan ,sapat na Ang public school. Ngunit sadyang mapaglaro ang tadhana, eto ang nagkataon na paaralan Ang tanging tumanggap saakin. Masaya ako Kasi nakapag aral ako , ngunit Hindi ko alam na Ang kapalit pala nun ay paghihirap. I was just a scholar in this school, kaya siguro mainit Ang dugo nila saakin. Napasinghot ako ng maramdaman Ang muling pagtulo ng luha. Mula recess time ay nakakulong na ako rito, at ngayon ay maghahapon na. Ramdam ko na Ang matinding pagod at gutom. Tingin ko ay magiging katapusan ko na ito. Ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng maramdaman kong may magbubukas ng pintuan. Napadilat ang mata ko Ng kaunti , ngunit di ko magawang iangat ang sailing ulo. Sa matinding gutom at pagod ay hirap akong gumalaw tanging pagyakap sa sariling katawan ang aking kayang Gawin. "I'm sorry if I did this to you." Ani ng Isang tinig na malamig, sa boses palang ay kilala ko na ito. Napahikbi ako sa takot. B-bakit ginagawa nya ito saakin. Hindi ko naman sya kilala. Isa lang akong transferee SA school na ito at ang malala pa ay wala talaga akong maibubuga pagdating sa yaman. "You made me do this to you , your stubborn " Ani pa nito , sabay lakad palapit saakin. Gusto kung lumayo ngunit Hindi ko magalaw ang katawan ko. Tanging iyak lang ang kaya ko. Hinawakan nito ang Mukha ko at pinaharap sa kanya , pinilit Kong idilat ang MGA mata ko. Sumalubong ang malumanay nitong titig na aakalain mong may pakealam talaga sya saakin. Napa buntong hininga ito , kinarga nya ako na parang bagong kasal. Wala akong nagawa kundi Ang Hindi tumutol, Wala na akong lakas kaya naipikit ko Ang magkabilang mata. --
More detailsContent Guidelines