MEYUS

BALIN BEHİN EFSER : Mutluluk ne demekti unutmuştu genç kız. Mutlu olmayı her şeyden çok istiyordu.Aslında onun hayatını isteyen kaç kız vardı. Ama bir türlü mutlu olamıyordu. Çok zengin bir ailesi var. Aslında bir para insanı mutlu etmezdi. Ama kimse bunu bilmiyordu.
Aslında hayatında istediği her şey oluyordu. Ama bir şekilde mutlu olamıyordu. Çünkü hayatında hiç aşık olmamıştı.
Belki ilerleyen zamanlarda karşısına çok sevdiği,aşık olduğu biri çıkardı.
Aslında kendisi de çok fazla aşka inanmıyordu. Çünkü gerçek bir aşk yaşamamıştı.
EFKAN EFLAH BARLAS:
Mutluydu.
Her şeyi elde ediyordu.
Çünkü zengindi.
Ama o kadar da mutlu değildi aslında, kendini kandırıyordu.
Babasının istediği işletme bölümünü okumuştu.Çünkü babası oğlunun kendi şirketinde çalışmasını istiyordu.
Babasını şirketi kendisine bırakmayı düşünüyordu.
Babasının düşüncesi şirketi tecrübeli birine bırakmak istediği için çocuğuna işletme bölümünü okutmuştu.
Efkanın çocukluğu mükemmel geçmemişti. Babası toplantıdan toplantıya,annesi davetlere katılıyordu.
Efkan sürekli bakıcılarla büyümüştü.
Ama yine de mutlu bir çocukluk geçirmişti.
Çalıştı,çabaladı bir şekilde ailesinin gözüne girmeyi başardı.
Ama yine mutlu değildi,olamıyordu.
Hayatında çok sevdiği kız kardeşinden başka kimse yoktu.
Bir de hayatın da ki bütün sırları bilen çok yakın arkadaşı vardı.
Efkan hayatında çok fazla insana gerek yoktu.
"Mutluluğu sende buldum sana aşık köle oldum
Bu dünyada senden başka, hiç kimseyi sevmez oldum
Ben seni yarın seveceğim çünkü yarınlar hiç bitmeyecek"
" Ya delice sev ya haince
Terk et ama asla aldatma "

Ellerini hiç çekme ellerimden
Seninle çoğalıyor mutluluğum
Pırıltılar eksilmesin gözünden
Yaşadığımı seninle anlıyorum