![Regrets "An Almost Love Story" [One Shot]](https://img.wattpad.com/cover/149753610-256-k910952.jpg)
Regrets "An Almost Love Story" [One Shot]
- Reads 15
- Votes 1
- Parts 1
Complete Sun, Sep 11, 2022
"Hayaan mo, titigil din naman ako. Nakakasawa din pa lang mag-habol sa hangin. Hihintayin ko na lang dumating ang araw na nag-sisisi ka." Iyan ang mga sinabi ni Bleanna kay Mhuel na hindi niya mabura-bura sa kaniyang isipan. Ito ang naging susi para marealize niya na dapat mo talagang pag-isipan muna ang isang bagay bago mo gawin dahil ang PAG-SISISI AY NASA HULI. Huwag mo nang hayaan na humantong ka sa panahong ikaw na lang pala ang nanghahawakan sa nakaraan. Baka hanap-hanapin mo ang bagay na kailan ma'y di na babalik pa. Ang nakaraang di maaring mangyari sa hinaharap.
Pinilit niya namang itama ang mga maling desisyong niyang nagawa. Pinili ni Mhuel na muling hanapin si Bleanna, nagbabakasakaling baka pwede pa. Nagbabakasakaling siya pa rin. Ngunit nalaman niyang huli na siya, wala na siyang magagawa. Sa huling pag-kakataon ay sumulyap muna si Mhuel, kahit na masakit makita. Nauwi na lamang ang pag-asa niya na baka maisalba niya pa sa pagpiling ihakba na ang kaniyang mga paa papalayo kay Bleanna dahil alam niyang mas sasaya ang buhay nito ng wala siya.
"Ngayong natuldukan na ang storya natin ito ay naniniwala akong may bagong storya ang isisilang upang ipagpatuloy ang storyang naudlot. Handa na aking bumitaw sa nakaraan at handa nang humawak sa kasalukuyan."
__________________________________________________________________________
This story is under editing pa po so expect some errors.
Language used: Taglish
All Rights Reserved
#3
givenup
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Salamisim
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.Complete
Even So, She Bloomed
Yung tipong hindi achiever, hindi rin pabibo, pero laging may matang nakatingin. Rose grew up surrounded by rules, expectations, and fake friendships that slowly crumbled. Until one day, she met Ericka... and then, Hanz. Si Hanz, ang lalaking akala ng lahat, okay. Masayahin, charming, palakaibigan. Pero hindi nila alam, he's been carrying his own ghosts. Habang unti-unting bumabalik ang kulay sa mundo ni Rose, bigla namang umatras si Hanz. Timing, trauma, takot-lahat 'yon, sabay-sabay. This isn't just about love. It's about blooming kahit masakit. About holding hands kahit may takot. About learning to stay, even when everything says walk away. Because even when the world didn't believe in her, she bloomed anyway. She bloomed with silence, courage, fear, hope, doubt and a heart that never stopped. Disclaimer: This story touches on healing, trauma, and the quiet pressures we carry. Written in Taglish, it captures the raw and poetic moments of growing up.
Bawat Sandali (Completed)
Bianca was raised to never disobey - to follow her aunt's every word and to wait for love until college is over. But her deep admiration for Ismael is a temptation she can't resist, even if it means disobeying for the first time in her life. ** Tatlong lugar lang ang madalas puntahan ni Bianca - eskwelahan, bahay, at simbahan. In school, she learns. At home, she rests and feels safe. But the church... that's where she gets to see Ismael - the sacristan she secretly adores so badly. Ismael Aurelius Alejo is Monte Claro's pure boy - kind, innocent, angel-like. Or so everyone believes. But when Bianca catches him breaking the image he's worked so hard to keep, she learns the truth. Ismael is not as innocent as he seems. And the more she uncovers, the more she's drawn to him - even if it means betraying her aunt's trust. Bawat sandali, bawat lihim na pagtatagpo, bawat tahimik na away na walang ibang nakakaalam - Bianca just can't let him go. She knows this love can't last. And when she finally does, it's too late. His feelings have gone beyond control. Now it's him who can't forget every moment they shared together. Ismael Aurelius Alejo is the boy who fights for love. And this time, he's ready to break every rule to keep her. This story is written in Tagalog and English. HeyBeyaaahComplete
At the Crack of Dawn (Sitio Feliza Series #1)
Bata pa lamang ay nabighani na ng bukang-liwayway si Chantria dahil sa dulot nitong kakaibang tanawin at pakiramdam. Mas pipiliin niyang bumangon ng napakaaga kaysa maghapong humilata para lamang masilayan ito. Hindi kalauna'y may isang batang lalaki ang sumunod-sunod sa kanya saan man siya magpunta. Sinamahan siya nito hanggang sa kanyang pagsilay sa bukang-liwayway tuwing umaga. Kung si Chantria ay nabibighani sa pagsikat ng araw, ang batang lalaki nama'y nabibighani sa pagtama ng sikat ng araw sa marikit na mukha ni Chantria. Ngunit sa biro ng tadhana, dumating ang umaga na pareho nilang tatalikuran ang pagsikat ng araw upang harapin ang madilim na realidad ng buhay. Pareho nilang napagtanto na hindi sa lahat ng pagkakataon ay sisikat ang araw sa kanilang mga buhay dahil madalas ay ang pag-asang hatid nito'y pawang kathang isip lamang para sa kanilang mga dukha at hindi pinagpala. Sa kabila ng mahabang panahon na nasayang at sa magkaiba nilang mundo, muli pa bang sisikat ang araw at pagtatagpuin ang kanilang landas sa huling pagkakataon? --- "Because at the crack of dawn, what we get is the sunrise. The very symbol of new beginning and hope. A new life for us both. We now have the chance to start over again and repaint the hues of our skies into one single beautiful spectrum."Complete
Take Your Time (GxG)
[[BOOK 1]] "Perfect. That's how the world feels when I'm with you" It's been a long time since Raine experienced how it feels like to love and to be loved. Pagkatapos ng maraming break ups, natutunan niyang gawing manhid ang kanyang puso upang hindi na sya masyadong masaktan. Because of the boys that managed to hurt her before, she learned how to build walls to protect herself from them. She built walls that no man can destroy. Pero, paano kung dumating ang araw na may isang taong pilit tinitibag ang kanyang ginawang harang sa kanyang puso? Will she just let that person enter her life kahit takot na syang masaktan? O mas pipiliin niyang isawalang-bahala at pabayaan ang taong makakapag-pasaya sa kanya? A person's time starts and ends, but the memories that were made within that time will never be forgotten even how many centuries pass by. /// LGBT+ -themed story If you don't like girlxgirl stories, you are free to ignore this. book cover by: @arcanetale xxComplete
When Love Begins (Chumz Stories 1)
It's a story of love and friendship of seven young ladies who are bestfriends for life. When love start to blooms in their lives, their deep bond and friendship will be tested. Paano nila haharapin ang katotohanan na hindi sa lahat ng panahon masasandigan nila ang isa't isa? Is love really that complicated? In the end, ano ang pipiliin nila? Paano ang pagkakaibigang nabuo at pinagtibay ng panahon kung masisira lang dahil sa love? L-O-V-E, four letters and a word that could either make or break you. Kaya ba nitong paghilomin ang mga pusong nasawi, tiwalang nawala, pagkakaibigang nawasak, at pusong natakot ng magmahal muli? Lalaban ka ba o susuko sa love? "Sometimes in life, you do things you don't want to, you sacrifice, you compromise, you let go, and you fight. It's all about deciding what's worth losing and what's worth keeping."Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
YOU AND I COMPLETED
May isang tao na kahit saktan ka hindi mo kayang kalimutan. Hindi dahil sobrang tanga mo na, kung hindi dahil sadyang mahal mo lang siya. At kapag dumating ang panahon na magiging kayo na ulit, ig-grab mo ba ang chance?Complete
Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.
More detailsContent Guidelines