İNTİKAM

Bazen öyle bir an geliyor ki gözlerimin önüne ruhumun arafta oluşunu seyreder gibi oluyorum, sonra karamsarlık buruk bir gülümseme.
Ben Asya ailesinin depresif, annesinin diğer bir deyişi ile bunalımlı kızı. Kitapları çok sevdiğimden mi yoksa Cem Adrian'a aşkımdan mı bilinmez insanlara pek ihtiyaç duymadım bu zamana kadar. Bazı insanlar çok kalabalıktır, bazıları çok yalnız ya ortası nedir bunun? Kalabalık görünürken içten içe yalnızlıkta kaybolmak mı? Demir öyle biriydi işte tam bir baş belası Vural ailesinin son veliahtı. O yaşam dolu biri en azından bana göre öyle. Ama bir o kadar da soğuk, sanırsın buzdan bir duvar örmüş kendine ne kendisi eritebiliyor ne başkasına izin veriyor. Peki ya kalbi? Kalbi de buz mu tuttu ? Onca zorluğa böyle göğüs gerdi Demir. Onun için o buzdan duvarlar her şeyden herkesten daha güvenilirdi belki de. Ya Asya? Ona karşı o duvarlar işlevini yerine getirebilecek mi? O bal sarısı gözleri görünce halen için için kin kusmaya devam edecek mi..?