22:22

Co to za dziwne wizje, które ma? Czy w chwili wielkiego strachu jesteśmy w stanie odkryć w sobie zdolności nadprzyrodzone? Czy dziewczyna jest prawdziwa? Czy to możliwe? Czemu woła o pomoc? Czemu z każdym dniem głośniej? Czy coś jej grozi? I czemu akurat Grzegorz, który na pierwszy rzut oka nie ma z nią nic wspólnego?

Ale... Czy na pewno? I czy odszuka dziewczynę, żeby poznać prawdę? Czy uzna, że zwariował i pozwoli zamknąć się w psychiatryku? Przecież coś takiego jak telepatia nie istnieje...

A jeśli jednak...?...

...Na zegarze 22:21 zmieniła się w 22:22. Nagle przed Grzegorzem pojawiła się widmowa dziewczyna. Była młoda i wpatrywała się w niego oczami wielkimi z przerażenia. Kiedyś pomyślałby, że to halucynacja, ale tamte czasy dawno minęły. Zawzięcie mrugał powiekami, ale obraz nie znikał. Próbował ją dotknąć, ale tylko chwilowo zniekształcił jej talię. "Jest jak jakiś pieprzony hologram" pomyślał i ze złością wyłączył telewizor myśląc, że ktoś robi mu żarty. Dziewczyna nadal tam była.

Potem rzuciła się w jego stronę z demonicznym krzykiem i wyciągniętymi rękoma. Prawie dostał zawału. Jej wołanie o pomoc rozrywało mu czaszkę... A po minucie wszystko zniknęło. Znów był sam.

Wizje powracają niezmiennie co wieczór...

Gorąco zapraszam do czytania, oceniania, wytykania błędów i konstruktywnego krytykowania.

Nowe fragmenty w każdą niedzielę, ewentualnie w poniedziałek.