Nefs-i Cihad

Sığmıyorum yere göğe
Allah'ım bu nasıl bir duygu...

Hakim olamıyorum göz yaşlarıma
Eğdim başımı tekrar. Utanıyorum.
Kapandım anlımla secdeye. Benim Mîracım olan Secdeye . Benim yükseldiğim yer olan Secdeye.

Tekrar bir hıçkırık firar etti dudaklarımın arasından.
Selâmımı verdim içimdeki o heyecanla.
Aklıma O ayet geldi
"Sizlere selam olsun, hoş geldiniz, ebedi kalmak üzere girin cennete."(Zümer, 39/73)

Acdım ellerimi Mevlâya
Süzüldü Yanaklarımdan bir bir göz yaşlarım.
"Ya Rabbi!
Benliğimin yaktığı ateşte yakma beni!
Beni Nefsime kul etme,
Kul et Nefsimi Sana...
Bir lahza dahi, bana bırakma beni!
Sen bana yetersin,
Yetmem ben bana
Bilmediğimi bana bildir,
görmediğimi göster!
Sen bildirmezsen bilemem,
göremem göstermezsen...

Gönlüme Huzur,
Gözlerime Nur,
dizime derman ver!...

Al işte ellerim, uzattım Sana
Ne olur, ne olur bırakma beni bana
Sen bana yetersin,
yetmem ben bana...

Allah'ım ellerimi bırakma!"