MOTORCU MU ???

Hızım artıyor , her şey yanımdan hızlıca geçip gidiyordu. Ya da ben . Yol ben gittikçe daralıyordu. İbrede 220 gördüm. Artıyordu . 3 şeritli yol , yavaş yavaş tek şerit oluyordu sanki.

240 . Yaşamla ölüm arasındaki o çizgiyi hissetmek . Yaşamla ölüm arasındaki o incecik ipte dans etmek.
Hemde hiçbir cambazın yapamadığını yapmak . Dengeni kaybetsen....

255 . Yol daralıyor . Hızla . Tabii bende . Bu his hem ölmek hem dirilmek. Öleceğini bile bile paraşütünü açmamak ama rüzgarı hissetmekten zevk duymak . Her şey sanki hızlı modda. Ya da sihrin var ve hızlı hareket ediyormuşsun gibi . Kimse sana yetişemez . 1 kişi hariç . Azrail.

265. Yol tek şeritte sanki. Karşıma bir şey çıksa manevra yapacak vaktim yok gibi. Motor yavaş yavaş kendini zorluyor. 270 i gördüğüm gibi elimi serbest bıraktım ve hafif dikleştim .

Bu ... bu harika bir histi. Ama aynı zamanda korkunç. Hem mükemmel, hem berbat. Hem kusursuz ,hem eksik. Çok karışık bir duygu ama eğlenceli ya da değil. Ne fark eder ? Hızlandıkça yol daralıyor. Sanki bir şeyin yanından geçerken ona çarpacak gibisiniz. Kaçamazsınız. Şeritler yavaş yavaş iç içe geçiyor. Sizden saklanıyor. Ölmenizi fısıldıyor. Altınızda sabun gibi kayıyor asfalt. Bariyerler testere gibi. Düşüp üstüne sürüklenseniz sizi parçalayacak.

Ama bizim cesaretimizi ortaya çıkaran ne biliyor musunuz ? Bütün bunları bile bile ölümle dans etmemiz.