çalakalem

İşin aslı şu ki beni her kim kaleme alıyorsa bunu yapmayı hemen şimdi bırakmasını dilerdim. Her şeyi durdurmasını... Kitabı yarım bırakıp kendi işine bakmasını... Ama sanırım bu iş böyle yürümüyor.

Çünkü iki karakter arasında kalan ana karakterin çektiği duygusal işkenceden sorumlu tuttuğum kişi daima yazar olur. Beni kaleme alan kişi her kimse, çok daha acımasız. Hayalet bir karakter yarattı. Şimdi ise çalakalem çizilmiş bir yazgının ürünü olan gelecek, aynı yazgının eskimiş bir sonucu olan geçmişimle savaşıyor.

Ve ben manevi, derin, eşsiz, hiçbir metaforun açıklayamayacağı bir işkence çekiyorum.

Her kimsen, lütfen buna bir son ver.

Dayanamıyorum.