MWKL
- Reads 968
- Votes 13
- Parts 5
"can you speak pilipino?" he asked
he's so fucking cute!
"uhm.yeah I'm a filipina. i just moved here sooo yeah ofcourse I can..." I said nervously
"can you t-teach mi? to say Tagalog uhm..words?" he said
HAHAHA nahihirapan pa syang magsalita ng english!! why do I find it so cute!?
"yes I can!" I said happily
"uhm.Okay.Can you be my uhmmm...A-ashitstant?" he said
what the literal fck... ASHITSTANT!?!???? I Shouldn't laugh.. I should not!..
"oh hahaha its a-ssi-s-tan-t assistant." I said.
wait. He's asking if I could be his assistant right!?!!!!?
"wait I can be your assistant!?" I asked
"Ne." he said
"what?" I asked
wag ka mag Korean anuebaaaa
"I mean. uhm. yes"
"Whaaaat!? okay! I'll accept it!"
------------------------
*ehem* *when* I AM WARNING YOU THIS IS A TAGLISH SHIT STORY ALRIGHT?
All Rights Reserved
#144
my
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
My Korean Girl (내 한국 여자)
She's a tourist. You're a part time tour guide. Pero supposedly local tourists lang ang hawak mo when your manager mistakenly assigned you to an international batch. Nakakaintindi ka ng ingles ngunit natapat ka sa isang koryana. The korean was frustrated with you na nauwi sa away ninyong dalawa. Akala mo matatapos na yung engkwentro, ngunit subalit datapwat, kinabukasan, nalaman mong anak pala ng may-ari ng agency niyo yung nakaaway mo. Maaayos mo pa ba yung gulong pinasok mo? Disclaimer: I'm not Korean or even fluent in Korean so the words in the story are mostly from google translate onlyComplete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete![Right on Schedule [complete] © Cacai1981](https://img.wattpad.com/cover/175039570-256-k878454.jpg)
Right on Schedule [complete] © Cacai1981
(mature readers only! 18+) "Pero bakit? bakit ikaw pa rin ang babaeng gusto kong maangkin pero alam kong kahit kailanman ay di magiging akin?" ang muling sabi ni Angelo na mababakas ang hinanakit sa boses nito. "Bakit di mo subukan?" ang mahinang sagot ni Loren. At nangusap ang kanilang mga mata, she heard him groaned, then instantly his lips locked on hers. "Right on Schedule" ang motto ni Loren Alegre in life. Everything was planned, everything was on schedule. Kaya nang mas piliin ng engineer boyfriend niya ang isang project sa isla ng Polilio, than her planned vacation inSiargao, nag-panic mode si Loren. Di nasunod ang plano niya, nakamind-set at naka-schedule pa naman na dapat ikasal na siya bago pa matapos ang taon. Kaya sumunod siya sa Polilio para mag-propose sa boyfriend and give her virginity to seal the deal. Pero talagang minamalas si Loren, dahil tumaob ang bangkang sinasakyan niya, at napadpad siya sa maliit na baryo ng Mabini sa Burdeos, Polilio island. At doon niya nakilala ang kanyang rescuer na si Angelo Durante na tinawag niyang "golden angel". Angelo awakened feelings inside her, na di pa niya nadama noon, at di niya naramdaman para sa boyfriend. Atnapagtanto niyang mahal na niya si Angelo, ang lalaking kinamumuhian any kagaya niyang babae, at ang mundo niyang kinagagalawan. Will she follow her heart? Mula ng sagipin ni Angelo si Loren, ay muli nitong pinukaw ang kanyang damdamin. Pero ito ang babaeng gusto ko niyang maangkin pero alam niyang di magiging kanya, pagkat pag-aari na ito ng iba. At sa tuwing nakikita niya ito, ay muling naaalala niya ang kanyang mapait na nakaraan. Itutulak ba niya ito papalayo? O gagawin niya ang lahat maangkin lang ang babaeng minamahal? completed Sept 2019 © CACAI1981Complete
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEComplete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
Korean University by: marielbarrameda
Paano kung napili kayong sampung estudyante... Na may trip from Korea! Magkakaroon kaya ng paligsahan? Magkakaroon ba kayo ng maraming kaibigan? Maiilang ba kayo sa kanila? Dahil hindi nyo sila mga kauri? At makita man lang ang mga crush at idol nyo.... At masisiyahan ka ba? Kapag nalaman mo na permanente na kayong mag-aaral at maninirahan sa KOREA... Matutuwa ka ba? o Hindi matutuwa? Paano na lang dumating ang mga araw na naging popular at famous ka sa school nila.. May magpoprotekta ba sayo para ipagtanggol ka sa mga nagugulo ng buhay mo... Para hindi maging kayo sa isat-isa.. Posible kayang ma-fall inlove kayo sa isat-isa Koreano ako ... Filipina ako.... I don't care what the people says two both of us... I don't care what they think! I don't care if me and you are different... I will always love you.. the way WHO you ARE... - thank you.like. Be a Fan... <3 <3 <3Complete
THE LONG LOST POWERFUL DRAGONAL PRINCESS
HI GUYS IM MAYSIS FOR SHORT MAY......HOPE NA MAGUSTOHAN NIYO ANG STORY KO AT PASINSIYA NA SA MGA WRONG GRAMMAR AT WRONG SPELLING KO SA PAG TYPE KO AT SAKA SORRY KUNG MINSAN MAGULO ANG STORY KASI 1st TIME KUNG GUMAWA NG STORY EHHHH......AHHHH BY THE WAY IM JUST 12 YEARS OLD KAYA SORRY SA MGA WRONG GRAMMAR AT WRONG SPELLING KO HAAAAA........ IF HINDI NIYO GUSTO AKO TAWAGING MAY CALL ME PARK MING NALANG PARA MAGING MATANDA NA ANG PANGALAN HAHAAHAHAHAH IF HINDI NYO GUSTO STORY KO WELL WAG MONG BASAHIN HINDI KO LANG NAMAN TO GINAWA PARA LANG SAYO KUNDI PARA MAY MATUTUNAN AKO BILANG PAGIGING AUTHOR....... AND PALA READERS DONT FORGET TO VOTE AND COMMENT PERO PAG NAG COMMENT KAYO DAPAT STRAIGHT TO THE POINT NA SABIBIHIN NIYO SA AKIN PARA MALAMAN KUNG PANGIT TALAGA STORY KO KESA MABULAKLAK AKO SA KASINUNGALINGAN😂😂Complete
Never Be Alone (EDITING)
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.Complete
She's a tourist. You're a part time tour guide. Pero supposedly local tourists lang ang hawak mo when your manager mistakenly assigned you to an international batch. Nakakaintindi ka ng ingles ngunit natapat ka sa isang koryana. The korean was frustrated with you na nauwi sa away ninyong dalawa. Akala mo matatapos na yung engkwentro, ngunit subalit datapwat, kinabukasan, nalaman mong anak pala ng may-ari ng agency niyo yung nakaaway mo. Maaayos mo pa ba yung gulong pinasok mo? Disclaimer: I'm not Korean or even fluent in Korean so the words in the story are mostly from google translate only
More detailsContent Guidelines