The Chosen Prisoner

Nagising ako sa isang paniginip na may ibang pakiramdam. Pakiramdam ko, ibang tao ako.

Tumayo ako mula sa pag-kakahiga at lumapit sa bakal na siyang kumukulong sa akin.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng nangyare, tinraydor ako ng lahat ng tao. Bakit ko kailangan pagbayaran ang hindi ko kasalanan? Bakit kailangang nasa kulungan ako samantalang wala naman akong kasalanan? Bakit?

Ang bilis ng pangyayare, sa isang iglap, bumaliktad ang buong mundo. Ang dating hinahangaan, ngayon ay pinagtatawanan at kinasusuklaman.

At sa isiping iyon, napaupo ako sa malamig na sahig ng seldang iyon. Sunod sunod na pumatak ang mga luha ko. Ang mga luhang puno ng hinanakit. Pero hindi nito nabawasan ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Dumaan ang isang pulis na may hawak na maliit na kahoy sa harap ng selda ko. Dumaan siya na parang walang nakita. Lilinga-linga sa paligid na lagi niyang ginagawa tuwing umaga. Dapat ay magalit siya sa akin dahil heto ako at nag-bibigay ng ingay ngunit wala akong natanggap ni isang salita galing sa kanya. Tumingin pa siya sa loob ng selda ko at tumango tangong umalis. T-teka..

Mabilis akong tumayo at humawak sa bakal pero.. p-pero, wala akong naramdaman na bakal. Hinawakan kong muli ngunit, w-wala.. Kinaway kaway ko ang kamay ko roon pero nalulusutan ko ang lahat!

Nakita kong tumayo ang tao sa tapat kong selda kaya sinigawan ko siya.

"F-Fernan!!"

Pero parang wala siyang narinig at pinagpatuloy ang ginagawa. Inulit ko pa pero wala talaga siyang lingon man lang sa akin.

Anong nangyayare?

Lumapit pa ako lalo sa bakal at inilusot ang kalahating katawan! Nagulat ako dahil para akong multo na nakalusot! P-paanong?

Inilabas ko na ang buo kong katawan at hindi nga ako nagkamali, pwede na akong makalabas! A-anong nangyayare?

Pagtingin ko sa kama ko ay.. A-andon ako? Mali..

A-andon ang katawan ko!!!!