Esaret
- Reads 222,171
- Votes 5,678
- Parts 55
Complete Thu, Feb 10, 2022
"Başka bir şekilde,başka bir anda,başka bir hayatla karşılaşsaydık bana aşık olur muydun karıcığım?" diye sordu çektirdiği onca şeyden sonra adam....
"Başka bir şekilde ya da başka bir hayatla karşılaşmış olsaydık yine senden nefret ederdim Samet.." ve ekledi kadın...
"Sen eğer kocamı öldürmeseydin şu anda senin bu yüzünü görmemiş olacaktım..."
Nehir,bugünde unutmamıştı kocasını, hiçbir zaman kafasından çıkaramadığı gibi.. Evlenirken dedikleri gibi bir ömür sürecekti. Fırat'ın bir ömrü bitmişti ama kadının daha bitmemişti...
Kapak:Hatice Bilgiç tarafından yapılmıştır.
All Rights Reserved
#790
zorla
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
TUTSAK|+18
"Mihri, evleneceksin," diyen babamın sesi tekrardan kulaklarımda çınlamıştı. Sesi her zamanki gibi soğuk, demir geçirmezdi; itiraz kabul etmiyordu. Babamın dediklerini sindirmek için zorlukla yutkunmuştum. Böyle olacağını bilmeme rağmen neden nefes alamamıştım, neden içinde olduğum durum altında ezilip kalmıştım? Bir şeyler söylemek, itiraz etmek istemiştim fakat yapamamıştım. Babamın bakışları altında ezilmiştim tekrardan. "Hayırlısı buymuş," demişti annem, abimin gözlerinin içine bakarken. Bana bakmamıştı. Oysaki abimin canına karşılık benim canım, benim hayatım ortaya koyulmuştu. Bu ailedeki yerimi bir kez daha anlamıştım: Ben bu aile için bir hiçtim, fazlalıktım. Birkaç gün sonra bu konağın kapısına bir çöp gibi bırakılmıştım. Abimin geleceği için benim geleceğimi yok saymışlardı. Bunu hiçbir zamana affetmeyecektim, bu gerçeğin altında her gece ezilecektim.![AŞ[K]AN GÖLÜ](https://img.wattpad.com/cover/34399970-256-k778565.jpg)
AŞ[K]AN GÖLÜ
Aşık bir genç kız. Mutluluğuna izin vermeyen bir psikopat. O bir küçük anne. Zorla sahip olunmuş bir hayat, aşka engel olabilir mi?Complete
VEYL "Affetme Beni!" (+18)
VEYL, Cehennem. İçinde ıstırap çeken, günahkâr ruhların barındığı cehennem vadisi. Kameralar önünde canlanıp, kameralar önünde solan bir hayat. Herkesin gözlerini kırpmadan izlediği bu filmde gerçek bir katil ve ölen küçük bir kadın. Faili meşhur bir cinayetin milyonlarca tanığı... Hiçbiri bu yaşananların gerçek olabileceğini düşünmedi, hiçbiri izlediği o sahnede can veren gerçek bir kızın varlığını bilmedi. Ölüm milyonların önünde aldı canını, cehennem milyonların önünde örtüldü üzerine ve milyonlar, ayakta alkışladı... ''Günahımı hissedebiliyor musun? O gece ben, cehennemin kapılarını araladım kendime.'' Canınız bu kadar çok mu yanıyor? ''O gece ben! Cenneti yasak kıldım kendime." Sanırım tahmin ettiğimden de fazla... "O gece ben... Bir ruhu öldürdüm. Şimdi söyle, hâlâ affetmek istiyor musun beni? Kendini kandırma, canın yanıyor görebiliyorum. Fakat anlayamıyorum. Neden kızıp bağırmıyorsun? Neden affetmek istiyorsun? Benden daha ne gizliyorsun?" Çünkü Sizi, Seviyorum... Özür dilerim, bunun bu kadar acıtacağını tahmin edemedim. "Neden susuyorsun? Öldürdüğüm ruhunun yasını mı tutuyorsun?!" Ruhum ölürken bile hayrandı size. Ruhum için endişelenmeyin. "Affetme beni! Tamam mı Kül, affetme beni! Çünkü ben... Ben! Affedemiyorum kendimi..." Sizi, affediyorum. Hiç kızamadım ki. Hiç vazgeçemedim. Ne yapmış olursanız olun, affediyorum bayım. Fakat ruhumdan af dilemeyin sakın... O, affetmeyecek sizi. Ama ben, ben affediyorum. "Failinden çok uzak bir cinayetim ben. Cesedim, ruhuma alabildiğine küs. Alabildiğine soğuk küçük ellerim, gözlerim alabildiğine boş. Failine aşık bir cinayetim ben, kalbim durmuş olsa da gözlerimde hâlâ birkaç damla saklıyorum onun için." Bir ruhtan cesedinin failini dinlemek ister misiniz? Eğer merak ediyorsanız, hadi, okumaya başlayın. Kategorisinden de gördüğünüz ü
Esir
Kaşlarını çatarak"Kimsin sen" dedi. Korkarak ayağa kalkıp doğruldum , "B-ben kayboldum yardım istemek için evinize geldim "dedim ,kaşlarını alay ederek kaldırıp hafif gülümseyerek, "Bu dağ başında, böyle güzel bir kızın tek başına ne işi olabilir ?" Diyerek yerinden kalktı. Bana doğru ağır adımlarla gelmeye başladı. "Böyle bir güzellik ayağıma gelmişken kolay kolay bırakmak olmaz öyle değil mi? "diyerek sırıttı. "Allah'ım ben niye buradayım ne olur beni kurtar."Complete
Aşk sandığın saplantı
"Sadece... bana ait olduğunu söyle. Ruhunla, bedeninle. Benimsin de... sevgilim." "Sana ait değilim!" diye bağırdım. "Beni rahat bırak!" Bir an dondu. Sonra dudakları yukarı kıvrıldı. "Demek öyle..." Gözleriyle bedenimi taradı. "Senden kurtulacağım! Her şeyi anlatacağım polise! Bu işkenceyi, bu tutsaklığı, sapkınlığını... hepsini!" Gülmeye başladı. Ama bu sıradan bir gülüş değildi. Sanki bir deli, dünyanın ne kadar saçma olduğunu fark etmişçesine kahkaha atıyordu. "Git anlat... hadi. Ama şunu merak ediyorum," dedi, yüzüme daha da yaklaşarak. "Sence... inanırlar mı?? "Neden inanmasınlar? Onlarda öğrenecek senin adi bir herif olduğunu" Eli yavaşça karnıma kaydı. Yavaşça, bilinçli, tiksindirici bir şekilde bastırdı. Yüzüme hiç gözünü kırpmadan bakarak şöyle fısıldadı: "Ama buradaki... küçük şey... Senin söylediklerinin tam tersini söylüyor,karıcığım ." *T A M A M L A N D I* 🏅- #3 saplantı 🏅- #2 şizofren 🏅- #1 şizofrenComplete
Sadece Benimsin !
Beni kendine çekti.Üzerimde ki kırmızı elbiseye bir süre baktı.Sonra gözlerini gözlerimle buluşturup ; "Kırmızı aşkın rengi Sende benim aşksın,aşıksın,aşkımsın SADECE BENİMSİN"o büyülü sözleri söyledi.Ve alnıma sahiplenici bir öpücük bıraktı.Complete
Toprak ve Ateş
"Toprak ve Ateş", Haşmet ve Emine'nin zıt karakterlerini ve aşklarını simgeliyorComplete
NÂRE
"Mirza saçmalıyosun! Duyuyo musun beni?! Aç şu kapıyı! Aç dedim! Mirza! Sana diyorum! Aç şu kapıyı!" Bir yandan boğazım yırtılırcasına bağırıyor, bir yandan da kapıyı yumrukluyordum. Kapının iki yanında olan cama geçip ona baktım. Sanki ben burda çıldırmamışım gibi elindeki telefona bakıyordu. Önündeki korumalar emrini bekler vaziyette elleri önünde kafaları eğik duruyorlardı. Nihayet telefonunu cebine attı ve tekrar cama vurdum. Kafasını çevirip bana boş gözleriyle bakmaya başladı. "Evden dışarı çıkmayacak. Ölse dahi bu kapı dışarı açılmayacak. Duydunuz mu?" Gözlerini benden ayırmadan konuşmaya devam ederken çaresizce çırpınmaya başlamıştım. Klişe sevenleri şöyle alalım, buyrun efendim...
Tutsak
"Benden kaçamayacağını anlaman için daha ne yapmalıyım!..."
Katil
"Sana kötü davranmak istemiyorum ama sen beni zorluyorsun!" Dedi bir kez daha. Baştan aşağıya titredim. Ondan çok korkuyordum. "Benim yüzümden birilerinin ölmesini istemiyorum" dedim titrek bir sesle. Burnumu çekip, ona baktım. "Yalvarırım...bana istediğin zararı ver ama başkalarına verme. Özellikle benim yüzümden ise..." Dedim. "Bunun sorumlusu ben değilim, konuştuğun... baktığın...herkesin eceli olurum!" Dedi.
"Mihri, evleneceksin," diyen babamın sesi tekrardan kulaklarımda çınlamıştı. Sesi her zamanki gibi soğuk, demir geçirmezdi; itiraz kabul etmiyordu. Babamın dediklerini sindirmek için zorlukla yutkunmuştum. Böyle olacağını bilmeme rağmen neden nefes alamamıştım, neden içinde olduğum durum altında ezilip kalmıştım? Bir şeyler söylemek, itiraz etmek istemiştim fakat yapamamıştım. Babamın bakışları altında ezilmiştim tekrardan. "Hayırlısı buymuş," demişti annem, abimin gözlerinin içine bakarken. Bana bakmamıştı. Oysaki abimin canına karşılık benim canım, benim hayatım ortaya koyulmuştu. Bu ailedeki yerimi bir kez daha anlamıştım: Ben bu aile için bir hiçtim, fazlalıktım. Birkaç gün sonra bu konağın kapısına bir çöp gibi bırakılmıştım. Abimin geleceği için benim geleceğimi yok saymışlardı. Bunu hiçbir zamana affetmeyecektim, bu gerçeğin altında her gece ezilecektim.
More detailsContent Guidelines