my possesive professor

my possesive professor

  • WpView
    LETTURE 221
  • WpVote
    Voti 0
  • WpPart
    Parti 1
WpMetadataReadIn corso
WpMetadataNoticeUltima pubblicazione sab, mag 23, 2020
Apat na taon..... Apat na taon kong pinilit ang sarili ko na mag move on pero bakit kahit apat na taon na ay hindi ko magawang makalimot? Apat na taon na ang nakakaraan pero ganun padin ang nararamdaman ko. Sabi nila, time heal all wounds pero bakit saken hindi ganon ang nangyare? Pinilit ko ang sarili ko na lumayo para makalimot pero hindi ako nagtagumpay. Ganon paden, andun padin yung sakit. Yung sakit na naramdaman ko four years ago...... Pero.... Ang totoo....pano ako makaka move on kung sa puso't isip ko ay umaasa padin ako na sana pag balik ko ay may mga kasagutan na ang apat na taon ko nang tinatanong sa sarili ko... Bakit.....?? Bakit mas pinili mong lumayo at iwan ako???
Tutti i diritti riservati
#2
unconditionallove
WpChevronRight
Entra a far parte della più grande comunità di narrativa al mondoFatti consigliare le migliori storie da leggere, salva le tue preferite nella tua Biblioteca, commenta e vota per essere ancora più parte della comunità.
Illustration

Potrebbe anche piacerti

  • Never Be Alone (EDITING)
  • ANG HOUSEMATE KONG MUMU 2: COUNTERCLOCKWISE
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • A Battle Between Love and Death
  • Mending A Broken Heart...With My Stranger..
  • A Four-Year Installment [SHORT-STORY]
  • Psst, I loved You! (with past tense)
  • My Rebound Guy
  • Kung Pwede Lang Sana
  • The One Who's Luckless

Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me . I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him. I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs. Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra! "hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami "hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin "crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya "kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga! araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko "ano!" walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko "Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.

Più dettagli
WpActionLinkLinee guida sui contenuti