HERKESE İNAT MUTLUYUM

O kadar çok göz yaşım aktı ki gözlerimden, o kadar acı çektim ki daha küçük yaşlarımdan itibaren. Her seferinde odamda gizlice, hıçkırıklarımı hayalimde dışarı vurarak o kadar çok ağladım ki. Evde tek kalabileceğim bütüm fırsatları değerlendirmeye çalışıyordum. Hıçkırıklarımı hayalimde değilde gerçek hayatta dışıma vurabilirim de rahatlarım diye.
~~~~~~~~~~
Hayat adil değil ve biz bu adaletsizliğe karşı yaşamak zorundayız. En azından ben. Ben çok göz yaşı akıttım. Ama kimsenin bilmesine izin vermedim. Evet annem veya babam ölmedi veya kaza geçirip her şeyimi kaybetmedim. Çok zengin olupta iflasda etmedik. Ben yaşarken öldüm. En sevdiklerim gözümün önünde en acı verici olaylar yaşayıp ağlarken bende bir köşede öldüm.
Bunlar eskidendi. Peki şimdi nasıl mıyım?
~~~~~~~~~~~
Adım Asena Yılmaz. Genellikle hakımda sadece bilinen bu kadar. Ha bide eskiden hakkımda söylenmiş şeyler. Ama bir tanesi bile doğru değil. Yani hakkımda bildikleri hiç bir şey yok. Sadece en yakınlarım gerçek beni biliyor. İnsanlara soğuk ve gıcık gözüküyormuşum ilk başlarda. Yeni girdiğim bir ortama hemen ayak uyduramıyorum çünkü. Aslında oldukça tatlı, sevecen, duygusal, yardım etmeyi seven, hayata her zaman olumlu yönden bakan, hayallerinin peşinden koşan bir kızım.
Ben acılarımı içime gömdüm. Beni güçlü kılan şey yaşanmışlıklarım. Sinirlendiğimde ağlayabilirim ama bu beni zayıf kılmaz. Eğer haklıysam boyun eğmem dışarıya. Ben sevdiklerim için her şeyi göze alabilecek kadar güçlü, onlara hemen boyun eğebilecek kadar zayıf bir kızım. Ben buyum. Buda hayatın karşıma çıkardıkları.