ERZURUM'DA BİR SEVDA

ERZURUM'DA BİR SEVDA

  • WpView
    LECTURAS 3,796
  • WpVote
    Votos 633
  • WpPart
    Partes 6
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación vie, oct 26, 2018
Bir Erzurum atasözü derki; Olmirse olmir. O da Allah'ın yazısi. Neydahh ölah mi? Belki kar, kış, kıyamette kimse ölmedi ama laz kızı Dadaşı çok fena çarptı.? *** Genç kız sinirden ve soğuktan kızarmış yanaklarıyla "Önüne baksana öküzzzz! İnsan yürüyor buradan." Genç adam inanmamış gözlerle kendisini göstererek "Sen bana öküz mü diyorsun?" "Etrafına bak bakayım görüyor musun senden başka iki ayaklı öküz da! " Genç adam bir hışım yerden kalkarak, ellerini iki yanında yumruk yaparak kendisini gözleriyle öldüren kızın üstüne gitmeye başladı. Bir yandan da bağırarak "Bana bak kızım! Biz Erzurumluyuz bize kimse bu şehirden soğuk davranamaz." Kız, genç adamın sözleriyle kulaklarından dumanların çıktığını hissediyordu. Tehtitvari bir sesle; işaret parmağını genç adamın gözüne sakorcasına "Bak bak uşak! Eğer bi karadenuz kızina kafa tutaysan, ya yağlu yedun dilun gayayi, ya da mermuden hızli goşaysun." 29.06.18
Todos los derechos reservados
#503
sevda
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido