GECE HAYALİM

"Hadi bir dilek tutup gökyüzüne yollayalım." "Peki." İçimden tuttuğum dilek belliydi. Ama asıl mesele onunki neydi?

"Hayal şimdi sen gidiyorsun ya?" "Evet. Gece ben gitmek istemiyorum. Seninle kalmak hayallerimi gerçekleştirmek istiyorum ama babam bunu çok istiyor." "Hani sen 14 yaşında baban için çalışıyorsun ve hayallerinden vazgeçiyorsun ya." "Evet." "Gece gökyüzünde parlayan hayalimiz var bizim. Ona bak ve beni hatırla." "Hatırlarım."

Çikolata yerken karşıma çıkmıştı. Belki de fen hocamın dediği gibi çikolatadaki mutluluk hormonı sayesinde sevmiştim onu. Bu yüzden zaten 11 senedir çikolata yemiyorum. O yok diye başkasına aşık olmayacağım. Yanımda yoksa da kalbimde o benim.

Gece kurulan bir hayaldik biz. Gökyüzünde parlayan bir yıldız, yağmurdan sonra çıkan gökkuşağı, toprak kokusu ve baba özlemi gibi bir hayaldik. Peki ya gerçekleşebilecek miydik??