Parmak Uçları

Kırmızı ruj... Aramızdaki bağ bir kırmızı rujla başlamıştı. Kırmızı ruj beraberinde kitapları ve piyanoyu da getirmişti. Bu üçü arasında ne beyinde ne de kalpte kurulabilecek bir bağlantı yoktu ama vardı işte. Bizim hikayemizde vardı. Kırmızı rujdan nefret etmeme rağmen o ruj hiç çıkmadı dudaklarımdan. Kahküllerim hiç uzamadı onun yanında. Saçlarım hiç kısalmadı elleri okşarken. Ellerim hiç boş kalmadı onun saçları sayesinde. Gözlerim hiç tavana bakıp dalmadı kehribar gözlerinden. Biz buyduk.

"Sessiz sinema oynayalım seninle?"

"Çocuk değiliz."

"Çocuk olmaya gerek yok kırmızı ojelerini görmek istiyorum."

"Bir gün o ojeler soyulacak biliyorsun değil mi?"

"Soyulmadan önce yaşayalım o hâlde."