YAĞMURA FISILDA

KUMSAL' DAN
En büyük korkumdu yalnız kalmak. Ve malesef ki kendime zorunlu kıldığım tercihlerimin kurbanıyım bu seferde.Her şey bir yağmur gecesi başladı.Yani pek başladı denilemez tam olarak her şey bir yağmur gecesi bitti.Hani derler ya bir kapı kapanırsa diğer kapı açılır diye benim bitmek bilmeyen umutlarım, hayallerim üvey annemin o yağmur gecesinde suratıma kapadığı kapıyla beraber yerle bir oldu. Ve bana hiç bir şekilde başka bir kapı açılmadı.Önce annemi kaybettim ,sonra babamı.Ve daha sonra içinde sımsıcak anılarımın olduğu yuvamı. O yağmurlu gecede yapabildiğim tek şey yağmura fısıldamamdı.Sana fısıldiyorum yağmur;ben kumsalda bir toz tanesi bana hayallerimi umutlarımı ver...