Kıvırcık

"Sakın bir daha karşıma çıkma kötü olur" bir anlık gelen cesaretle sesimi yükselttim. "Pardon, kötü olur derken? Ne yapabilirsin ki sen bana?"
Yüksek sesle kahkaha attı. Kahkaha attı derken sevinçten falan değil, sinirden kahkaha atıyordu. Uzun süre gülmesinin ardından yüzüne ciddiyet yerleştirdi. İki elimi tutup duvara yasladı. Yüzünü yüzüme yakınlaştırdı. Ellerimi çekmeye çalıştım ama müsade etmedi. Kulağıma yaklaştı. "Hiç iyi şeyler olmaz bunu bilmen yeterli." Yaşadığım şok nedeniyle konuşamadım. Ellerimi yavaşça bıraktı. Kapıya doğru yöneldi tam çıkacakken tekrar bana döndü. "Ha bu arada bana bir daha KIVIRCIK deme. O kelimeyi sevmiyorum."