Tagpo
  • WpView
    Membaca 19
  • WpVote
    Vote 0
  • WpPart
    Bab 3
WpMetadataReadBersambung
WpMetadataNoticePublikasi terakhir Sen, Jul 16, 2018
Isang tagpo, ang nagbago, sa aking buhay; matapos ang paglalakbay, ng aking pusong sawi at puno ng hapdi. "Good Afternoon Ladies and Gentlemen, I am Katrina Mae Sison, 22 ng Barangay Poblacion. Na nagsasabing, 'Hindi sa pera o trabaho nasusukat ang tagumpay, kundi sa kung paano mo nalagpasan ang mga hamon sa buhay!' And I Thank You! " iyan ang masiglang pambungad ko sa isang beauty pageant sa aming bayan. 10,000 rin ang panalo, sayang di ba? Pak na pak ang awra ko ngayon kaya feeling ko ako mananalo. Matapos ang ilang minuto, 'yun! Tapos na ang swimsuit at long gown competitions at tatawagin na ang top 3 for the Q&A Portion. So syempre ang lola niyo pasok! So naghahanda na ako sa tanong baka kasi mahirap. Ako ang unang tinawag. At ang tanong ay: "Saan mo gagamitin ang mapapanalunan mo dito kung sakaling ikaw ang manalo? " Siyempre nag-isip muna ako. So naisip ko magdrama na lang para maantig sila. "Thank you for that wonderful question! " pambungad ko. "Kung ako ay mananalo ngayong gabing ito, gagamitin ko ang pera upang tulungan ang aking magulang. Ibibili sila ng kabuhayan. At ang natira sa pera ay, syempre, para sa akin di ba? Alangan na wala akong ibibigay sa sarili ko di ba? Gagamitin ko ang natira upang maglakbay! " pagkasabi ko ng 'yun, may sumigaw ng 'boo'. Nawala composure ko that time kaya hinanap ko at nakita ko ang isang lalaki. To be honest, ang gwapo gwapo niya!! Pangit nga lang ang ugali! "Quiet please! So okay, mas gagamitin ko ang natirang pera upang maglakbay para mahimasmasan naman ako sa takbo ng buhay sa siyudad kaysa naman bumili ng isang ticket para sa isang pageant para lang sumigaw ng boo!! 'Yun lamang po and I thank you! " tuloy ko sa aking sagot. Siyempre pagkasabi ko nung mga huling linya, nanlilisik ang aking mga matang nakatingin sa lalaking iyon. At pagkatapos ng pageant, ako ang nagwagi! Obvious naman di ba? Haha. Umalis na ang lalaki at sabi ko sa isip ko: "Babawian kita. Magkikita pa tayo."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
#202
new
WpChevronRight
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
Illustration

anda mungkin juga menyukai

  • A Place Full of Perverts (UNEDITED)
  • "Panaginip"[Completed]
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • Kapitbahay
  • "My Amazona" (COMPLETED)
  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • PlayGirl meets NBSB(Lesbian Stories)
  • Unknown Reason
  • (Book2)THE MAXINE SISTERS SERIES (DOMINIKA)GxG Story- One Summer Moment
  • Speak Now

Still editing.. P R O L O G U E Gabi na ngayon at naglalakad ako mag-isa pabalik sa bahay ko. Galing kase ako sa Department Store para bumili ng sanitary napkin. Ngayon kase period ko, tapos naubosan pa ako ng napkin, bwesit. "Sinong na riyan?" kalmadong tanong ko sa kawalan nang may marinig akong boses. Luminga-linga ako sa paligid baka sakaling may matanaw akong tao. Wala naman, baka multo lang? Pero wala namang multo ah? "Sino nga yan? Show yourself, I am not going to hurt you. Just don't hide." parang baliw na tuloy akong kausap ang kawalan. Pero sure naman talaga akong may boses akong narinig e. May narinig naman akong ingay sa may likod ng puno. "Eh?" ani ko nang may lumabas na tatlong lalaki roon. Gabing-gabi na ngayon ah? Bakit andito pa sila sa labas? "Bro ang ganda niya. English speaker pa nga eh, mukhang mayaman." rinig kong sabi nung nasa kaliwa. I think mga teenagers din toh katulad ko. Nakita ko namang siniko ito nung nasa gitna. "Shut up Klein, baka marinig ka." "She looks hot." ani naman nung nasa kanan. "Uh e.. Naririnig ko po ang pinag-uusapan niyo." kamot-ulong sambit ko. Napatampal sa noo yung nasa gitna. "Nabuking tayo." "She might run." sabi naman nung sa kanan. Nagtaka ako sa mga pinagsasabi nila kaya nagtanong nalang ako. "Pardon? Bakit po ako tatakbo?" I was clueless about what they're planning. Mukha naman silang desente. Kumunot ang noo nung nasa kanan, gwapo silang lahat to be honest lang. Pero nagwagwapohan lang ako. "Are'nt you afraid of us?" walang emosyong tanong nito sakin. Lumapit ako sa pwesto nila. They were amused of what I did, para bang hindi nila inaasahang lalapitan ko sila? "Why should I be afraid? Are you going to kill me?" nanatili pa ring kalmado ang boses ko nang itanong ko iyon. "We won't kill you. But we might do something bad like.." "...Can I touch your boobs?" TONGONO. End of Prologue

Detail lengkap
WpActionLinkPanduan Muatan