Vampir Avcıları

Burası bize muhtaç Isabelle. Kim bilir, belki de sıradaki avları bizden biri olacak. Bunu hiç düşündün mü? Ne kadar üzülebileceğini? İşte bunu şuan bütün dünya yaşıyor! Bu kadar bencil olma..."
Biliyorum, Maria bizden çok senin dostundu. Onu, ve devamında dünyanı kaybettin, anlıyorum. Bunu hepimiz yaşadık. Biz birlikte ağladık birlikte güldük. Şimdi de birlikte savaşma zamanı. Şimdi bize cevap ver... Bizim söylediğimizi ciddiye alıp bizimle savaşacak mısın?

Emma bunları söylerken içten içe çöküyor gibiydi. Ama dışarıda sadece ve sadece gözlerini kırpıştırıp duran ve derin derin nefes alan dik duruşlu ve ciddi bir kadın vardı. Jane ondan böyle şeyler duyduğu için hem anlayışlı hem de üzüntüyle bakıyordu. Bu sözleri çok çok uzun zaman önce duymuştu. Bu, bir savaş çağırısıydı. Bataklığın içine doğru, karanlığa çekiliyorlardı. Üçü de kopkoyu bir belaya ortak oluyorlardı.

"Tamam. Varım. Bu cehennemden kurtulana kadar sizinleyim. Gerisini bilemem..."