Espina - Espina - Wattpad

Story cover for Espina by hillx_

Espina

LECTURES 71
Votes 2
Chapitres 1

LECTURES 71
Votes 2
Chapitres 1

genelkurgu gençkurgu gerilim gizem katil suç

Ailesinin ölümünden sorumlu tutulan 'Espina' 10 yıldır arananlar listesindedir.Ailesinin öldürüldüğü zaman henüz 13 yaşında olan Espina,geçmişine dair hiçbir şeyi hatırlamamaktadır. 'Adriaus' adlı gizli bir örgüt Espina'yı kaçırmış ve onu bir katil olarak eğitmişlerdir.Adriaus için çalışan Espina, örgütten gizli bir şekilde geçmişine dair izler aramaktadır.Fakat geçmişini öğrenmeye başladıkça işler hiç beklenmedik bir şekilde ilerlemeye başlar.
***
"Neden geçmişini bu kadar kurcalıyorsun ? Geçmiş geçmişte kalmıştır.Öğrensen bu neyi değiştirir ?" kollarını göğsünde birleştirmiş, bana kapı pervazından dikkatle bakıyordu.
"Çünkü geçmişindeki acılar senin peşini bırakmaz Severo." dedim çaresiz biçimde.Yanından geçmeye yeltenecekken kolumdan tuttu.Kafamı kaldırıp tehditkar biçimde "Eğer bana engel olmaya çalışırsan seni öldürürüm." dedim gözlerimi gözlerinden ayırmaksızın.Kafasından hızla düşünceler geçiyor gibiydi.Kolumu elinden kurtararak ne söyleyeceği umrumda değilmiş gibi davranmaya başladım.Tam gidecekken söylediği şeyler daha bir adımımı atamadan durmama sebep oldu.
"Sana yardım edebilirim."
***
Not: 'Espina', İspanyolca bir kelimedir ve anlamı 'Diken' dir.Tous Droits Réservés

genelkurgu gençkurgu gerilim gizem katil suç

Table des matières

|1|
dim., juin 2, 2019

1 chapitre

|1|
dim., juin 2, 2019

Inscrivez-vous pour ajouter Espina à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour

ou

Directives de Contenu

Vous aimerez aussi

YARALASAR(Kitap Oldu), écrit par Maral_Atmc6

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.

Mardin'de Bir Sır, écrit par MysticElaX

Üvey babasının ölümünden sonra eline geçen gizemli bir mektup, Alina Mira'yı yıllardır saklanan gerçeklere doğru sürükler. Mektup, onun öz ailesinin Mardin'de olduğunu söyler; ancak kim oldukları, neden onu bıraktıkları hâlâ bir muammadır. Kendi köklerine ve geçmişine dair bilinmeyenleri keşfetmek üzere Türkiye'ye yola çıkan Alina Mira, hayatının en büyük sınavıyla karşı karşıya kalır. Aşiretler arasındaki karmaşık bağlar, unutulmuş sırlar ve yasak aşklar onu beklemektedir.

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 , écrit par ozanakbabaxz

Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. "Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.

5. seviye, écrit par hevidaradlim

" BU BİR AJAN KİTABIDIR" "intikam! intikam istiyorum..! Benden alınan he şeyi ,yıllardır dağ taş demeden aradığım annemin mezarını!" dedim bağırarak. " Sana neden inanayım? " " Bana inanmana ihtiyacım yok! Onu bana kendi ellerinle getireceksin!" Desteğiniz benim için en büyük motivasyon sizden isteğim yorum ve yıldızlarınızı eksik etmeyin iyi okumalar❤️❤️

ÂFİTAP, écrit par ZeynepSara556

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM , écrit par 320kaloriliLahmacun

Alkım Alaçin Vataneri kendi hâlinde(şüpheli) yaşayan bir kıdemli üsteğmendi. Bir gün hem rütbe alarak yüzbaşı olmuş hem de kendi timinden ayrılıp başka bir time komutan olarak atanmıştı. Yeni timi olan Afet Timi ile birlikte gittikleri ilk görevde aslında Safirlerin onun ailesi olmadığını öğrenen Alkım, bakalım ne bok yiyecek? Not: Bacılar ben kitabı baştan sona tekrar düzenlediğim için mantık hatası ve saçmalıklar olabilir *Eski Adı Afet'tir* 2-#Dostluk [11/01/26] 4-#Abiler [16/11/25] 1-#Ablam[16/12/25] 3-#Kadınasker [16/11/25] 8-#Aşiret [16/11/25] 2-#Askerkurgusu [09/01/26] 2-#Görev [16/12/25] 1-#Mardin [16/12/25] 5-#Rize [16/12/25] 1-#Travma [11/01/26]

SOYADINDA ZİNCİR, écrit par Karensi0

Birbirine mecbur bırakılan iki yabancı. Biri inatçı, diğeri tahammül sınırlarını zorlayacak kadar dik başlı. Ve ikisini de aynı ateşe sürükleyen tek bir kelime, İntikam. Yıllar sonra ülkesine dönen genç kadın, ailesinin düşmanlarına karşı güç kazanmak uğruna hiç istemediği bir evliliğe mahkûm edilir. Onu bekleyen adam ise, kaybettiği kardeşinin intikamını almak için bu birlikteliği bir fırsata çevirmeye kararlıdır. Ancak hiçbir plan, iki ateşli ruhun karşı karşıya geldiğinde savrulan kıvılcımları hesap edemez. Bu evlilik; savaşacakları, direnecekleri, birbirlerine meydan okuyacakları bir arenaya dönüşür. Ve intikam için başlayan bu yolculuk, beklenmedik bir yerden -kalplerinden- çatlamaya başlar. Peki nefretle atılan imzalar, gün gelir vuslata dönüşürse... O an, kim kazanır; kim yenilir? Ateşin içine atılan iki yürek, sonunda birbirine mi yanacak, yoksa birbirini mi yakacak? Bu hikayede geçen kurumlar, yerler, olay örgüleri şahsıma, yani yazarın hayal gücüne aittir, benzeri yoktur bilginize. !!!Wattpadde SOYADINDA ZİNCİR adında yazılan ilk kitaptır.!!!!

Hata, écrit par WWWUS123

"Niye bu kadar nazlısın?" "Sadece seni istemiyorum. Naz yaptığım falan yok." "Test edelim. Beni istiyor musun yoksa istemiyor musun bakalım." "Sözlerim sana yeterli gelmiyor mu?" "Sen küçük bir yalancısın Asil." "Hayır sen anlamak istemiyorsun."

Cansız Manken (+18), écrit par yesildesen7

Belen, ablasıyla birlikte şehre uzak olan bir eve taşınır fakat bu korkutucu ve ürkütücü evde onu bekleyen cansız bir manken vardır.

𝐀𝐍𝐊𝐀 𝐊𝐔𝐒̧𝐔 𝐃𝐄𝐒𝐓𝐀𝐍𝐈 , écrit par ozanakbabaxz

Mardin'in zalim kaderine hapsolmuş ağası Cihan, şarkıcı hayallerini bir kurşunun gölgesinde, ilk aşkının anısını ise kalbinde mühürledi. Hayatı boşluktan ibaretken, Kanada'dan gelen abisinin dul eşi Alya ile mecburiyet evliliğine zorlandı. Alya'yı koruma yeminiyle, ona bir eziyet çekercesine dokunmaya kıyamıyordu. Fakat en derin yaralar, en tutkulu aşkı doğurdu. Cihan'ın vicdan azabı, Alya'ya duyduğu yakıcı sevdaya yenildi. Kalbi, "Tek aşkım ve bütün kalbimle seviyorum" diye haykırırken, Anka Kuşu misali, sayısız engel ve zorunlu vedadan sonra hep yeniden bir araya geldiler. Tam mutluluğu yakaladıklarını sandıkları an, korkunç bir sır kapılarını çaldı: Öldü sandıkları abisi yaşıyordu! Cihan, hayatının en büyük ve en yıkıcı sınavıyla karşı karşıya: Her şeye rağmen kazandığı yasak aşkı Alya'yı mı seçecek, yoksa onu koruma yeminini ettiği ve geleneklere borçlu olduğu ailesini mi?

Vous aimerez aussi

Slide 1 of 10

YARALASAR(Kitap Oldu) cover

Mardin'de Bir Sır cover

𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏�𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄 cover

5. seviye cover

CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM cover

SOYADINDA ZİNCİR cover

Cansız Manken (+18) cover

𝐀𝐍𝐊𝐀 𝐊𝐔𝐒̧𝐔 𝐃𝐄𝐒𝐓𝐀𝐍𝐈 cover

YARALASAR(Kitap Oldu)

"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.