Kelebek Misali | Texting

Kelebek Misali | Texting

  • WpView
    Reads 17
  • WpVote
    Votes 1
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Jul 5, 2019
WpInfo
Fiction
Romance
Tek bir adım, ileri doğru bir hareket kalbimdeki minik kelebeklerin bu dünyayı bir hoşçakalsız, bir vedasız terk edişi demekti... Hissizim, şimdi hemen ölüm yanı başımda, azrail kapılarını açmış beni bekliyor iken. Göğün kararmasına yaklaşık beş dakika var ve ben ayaklarımın hemen ucundaki uçurumdan kuşlar gibi süzülmeden önce bana huzuru getiren tek şeyi bekliyorum. Geceyi... İki mavi arasında öylece beklerken bir kelebek öptü boynumu, ve her şey,her kes daha anlamsız geldi. insanların yalnızca mutlu olduğu anlarda gerçekten yaşadığına inanan birisiyim ve benim o anlarım o kadar az ki ... iki gün yaşamışçasına duracak kalbim tıpkı bir kelebek misali... gök karardı çıktı gecenin çiçekleri gün yüzüne. Derin bir nefes aldım ve bütün her şeyi gözlerimin önüne son kez getirdim ve ardından gecenin karanlığında kayboldum son kez.Uçuruma doğru sallanan ayaklarımı toplayıp ayağa kalktım .Sanırım herşeyin sonuna geldik. Her bitiş bir başlangıç falan değildi. Her bitiş, bir bitişti... yavaşça yavaşça attım adımımı göğün sevgilisine doğru...Evet düştüm,sonunda başardım derken kafama dank eden şeyle derin bir nefes aldım. Dştüğüm yer deniz değildi sert bir bedendi.
All Rights Reserved
#291
kelebek
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines