Eenmaal, andermaal ... Verkocht!

Op een dood normale dag liep ze (Nomi, 18 jaar) door de stad. De trein had vertraging en als ze niet zou doorlopen kwam ze te laat voor der werk. Al vloekend liep ze door, als ze hier het steegje in zou gaan zou de weg korter moeten zijn. Haar moeder vond het niet zo fijn als ze dat deed. Maar als ze het niet deed zou ze te laat komen en werd haar baas boos. Vast besloten liep ze door de steeg. Een eng gevoel bekroop haar, alsof iemand achter haar liep. Om kijken durfde ze niet. Ze schrok zich dood toen iemand op haar schouder tikte