Derin Ve Mavi

"Yarını kim bilir?"

Bir umut mu, yoksa bir keder mi?

Hep bahsedilmiştir, sevginin mahiyeti. Ancak sonu hep acı ile bittiği de unutulmamıştır .
Tevessül etsen de acıya , hayatın icra köşelerinde saklıdır sevgi kırıntıları. Yoklasan da kalbini tekrar belki de aşk tezahür edecek her bir yanına .......

Nasil etsem de gelsem , gelsem de anlatsam sana seni nasıl sevdigimi .

Öyle başlar uzun bir hikayenin uzun bir yolu.Hak etmediğin muameleler veya çeşitli muhitler öne sürülür.
Ancak kalp gözü kör ise, göz görse ne olacak .
Ama sen yılmadan hep harp içindesin ve mücadele etmektesin .

Belkide kaderinle savaşıyorsun , hayatın anlam kazansın diye onu anlamlandıran'ı kaybetmemek için .

Sanki katmerleniyor yüreğine lime lime sabır çicekleri. Sanki huzur ve mutluluğa muaheze etmeden acının bize sunduğu bir içki gibi .

Ah be haldaş!

Herkes sevmiştir. İşte aşk, sevgi de hak kazanan her ferd'in hak ettiği bir amaçtır .

Bilmiyorum esasen zormu konuşmaktayım yada utopik mi ?

Dünya da adalet dizayn edilmemiş mi yoksa ?
Ya da yaşamaktan çok imtihan edilmek için mi sevdin ?

Hayatına bir bir naklettiğin o insan şuan senin yanında değil. Ancak kalbinin sızan damarlarında dilaşan bir kan damlası gibi ordan ayrılmaz . Lakin şunu asla unutma haldaş;

Samimiyet varsa sevginin küllerinde , bulutların arasına karışmış bir sis gibi uzak olsada ,korkma o sevgi hissini tadacaksın.
Çünkü sen yanlız değilsin .
Umudun ve sabrın seninle beraber olacak .
Yarını kim bilir ?,
Bu gün seninle aynı ekmeği paylaşan yarın sana bir bardak su verecek mi?

Mahiyet: içerik
Tevessül etmek: başvurmak
Tezahür etmek: ortaya çıkmak
Muhit: yön
Muaheze etmek: ayıplamak
Ütopik : hayal