Eyy sevgili senden ayrılalı tamı tamına 389 gün, 3 saat, 17saniye oldu. Nedenmi sana bu kadar değer veriyorum? Çünkü ben sevmekten korkmadım ya da vazgeçmedim. Herkes ilişkisinde yıpranır ben öldüm, Sürünüyorum. Sensizliğin bedelini yüklü miktarda ödüyorum. Sen beni, seni sevdiğim gibi güzel sevemedin belkide. Ama şuan gelip desen "Özledim meleğim." salise düşünmeden gelirim kollarına, salise düşünmeden sarılırım boynuna. Al, kurtar beni bu ateşin içinden, sensizliğin içindeki boşlukta deli gibi yuvarlanıyorum. 389 gündür telefonun kapalı arasamda ulaşamadım öldüğünü söyleyenlere inanmadım, inanamamda zaten. Geceye ufak ufak fısıldadık "Ne olursa olsun vazgeçmeyelim sevgilim."
-KİTAP KURGUSU BÜTÜNÜYLE BANA AİT-
~13.07.2018~
All Rights Reserved