Herşeye Rağmen

Herşeye Rağmen

  • WpView
    LECTURES 309
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Chapitres 13
WpMetadataReadEn cours d'écriture
WpMetadataNoticeDernière publication jeu., févr. 18, 2021
WpInfo
Fiction
Romance
Küçüklüğünden kalmış kalp acısıyla büyüyen Melis her gün uyumadan önce babam olsa nasıl olurdu? diye hep düşünür ama hep babasını iyi biri olarak hatırlamak ister. Ancak gerçekler canını acıtmasına yetip de artar. Annesi, abisi ve çok sevdiği arkadaşları olmasa yaşayan ölü gibi geziceğininde farkında. Bu yüzden kendi ayaklarının üstünde durmak ister ve herkese beni kimse yıkamaz ve halimden memnunum duruşu sergilemek ister. Yazın arkadaşlarıyla takılırken aldıkları haberle aslında değişir hayatları çünkü o haber okullarının yıkılması sonucu Melis ve arkadaşları mecbur başka okulda okumaları gerekir. Bakalım o okulda neler olucak ?
Tous Droits Réservés
#29
samimiyet
WpChevronRight
Rejoignez la plus grande communauté de conteursObtiens des recommandations personnalisées d'histoires, enregistre tes préférées dans ta bibliothèque, commente et vote pour développer ta communauté.
Illustration

Vous aimerez aussi

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Plus d’Infos
WpActionLinkDirectives du Contenu