SATRANÇ ( HUNHAN)

"İnsanların seni sevmesindense, korkmasını tercih ediyorsun. Bir gün, korkmaktan vazgeçtiklerinde, elinde hiçbir şeyin kalmayacak."

Yüzünde oluşan hırsla gülümseme ve gözlerindeki öfke,aklımdan çıkmayacak kadar kan dondurucuydu. Yüzünü yüzüme yaklaştırdı, nefesindeki alkol kokusu ciğerlerimi yakıyordu. Belki de ciğerlerimi yakan sadece onun kokusuydu.

"Bu hiçbir zaman olmayacak, ben hiçbir zaman kaybetmem Luhan. Çünkü ben, herkesin zayıflığın görüyorum, ve en önemlisi, bunu nasıl kullanmam gerektiğini biliyorum. Bu yüzden her zaman, ben kazanacağım." İşaret parmağını kalbimin üzerine koyarak devam etti," Ama diğerleri, bunu kullanmaya devam ettikleri sürece kaybedecekler. Ve sen, senin de benden farklı olmadığını görebiliyorum, gözlerinde kendimi bulabiliyorum. Bu yüzden asla, ama asla, beni yargılama." Arkasını döndü ve karanlık sokağa doğru yürümeye başladı. Arkasından bağırdım.

"Yanılıyorusun! Sen, sadece zayıflıklarını gizlemeye çalışıyorsun. Ya birisi sadece zayıflığını bulduğunda ne olacak?" Ona doğru yürüdüm ve devam ettim." O şahane maskenin arkasında yatan güçsüz çocuğu görebiliyorum, Sehun."

Olduğu yerde durdu başını yana çevirerek cevap verdi.

"Beni yaralamaya çalışırsan, sadece sen yaralanırsın. Bunu asla unutma."

Not: hikaye benim değil sadece hunhan çiftine çeviriyorum.

Yazarın ismi:@gueernationn❤️
Hikaye ismi:SATRANÇ