WHEN A BOYISH TURNED INTO A WOMAN
- Leituras 118,167
- Votos 4,218
- Capítulos 51
Em andamento
Última atualização sáb, jan 11, 2020
SIMULA
"Ma lumaban ka ma" iyak lang ako ng iyak sa tabi nya.
"A-anak p-patawarin mo ako p-patawarin mo kami ng papa mo k-kung itinago ka namin." Hindi ko alam kung anong sinasabi ni mama.
"M-mama hindi kita maintindihan"
Hinawakan nya ko sa pisngi at pinupunasan ang mga luha ko kahit nanghihina na sya
"P-patawarin mo kami k-kung hindi namin sayo nasabi ang totoo *snift* a-anak ko magpakatatag ka h-hanapin mo ang tunay m-mong mga m-magulang.."
Napatulala ako sa mga sinabi ni mama.
"M-ma ano ba yang s-sinasabi mo k-kayo ni papa ang m-magulang ko."
"M-mahal na mahal ka namin ng papa mo p-patawarin mo k-kami kung inilayo ka namin sa mga tunay mong magulang *snift* patawarin mo ko anak.. H-hanapin mo sila l-lumuwas ka ng Maynila h-hanapin mo ang mga tunay mong magulang a-ang A-alcantara.."
Ngumiti sya sakin at nagulat na lang ako ng pumikit sya at lahat ay tila ba nagslow motio ang lahat
*toooooooooooooooot*
M-mama *snift*
"Time of death.."
Lumapit ako kay mama na nakatalukbong ng puting kumot..
"M-mama *snift* MAMAAAAAAAAAAAA!!!"
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Talvez você também goste
Never Let Go (Completed)
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Concluída
Tired of Loving You (Completed)
TIRED OF LOVING YOU Yes. Ginagawa ko ang lahat para matapos na ito. Konting tiis nalang." Sabi niya tila pinapakalma ang kausap sa kabilang linya. "I miss you too. Bye." Pagpapaalam niya. Nakita ako nito ngunit nilagpasan lang ako at humiga na sa kama. "Pwede ba Evan, sa susunod hinaan mo ang boses mo. Baka biglang pumasok sila Elli at marinig ka." "Si Elli ba talaga o ikaw?" "Ayokong makipagaway. Matutulog na ako." "Tama lang naman na marinig mo eh, para mahiya ka naman." Bakas sa boses nito ang labis na pagkainis. Mabuti nalang sound proof ang kwarto namin kaya hindi ito maririnig sa labas. "Sana nga nahihiya ka." "Pwede ba wag tayong magaway ngayon, pagod ako." Mahinahong sabi ko. "Pagod na pagod na." Dahan dahan siyang tumingin sakin. "What do you mean?" "Wag kana magkunwari, alam ko naman na kaya mo ako laging inaaway kasi gusto mo na makipaghiwalay ako sayo." Nagiwas ito ng tingin. "Sige na Evan, nanalo kana. Siguro talagang mali ang naging desisyon ko na pakasalan ka at mahalin ka, akala ko kasi matututunan mo rin akong mahalin eh." "Wag mo akong artehan Ava." Galit na sabi nito. Huminga ako ng malalim at umupo sa kama. "Minahal mo ba ako Evan?" Dahan dahan akong tumingin sa mata niya. "Kahit konti lang." "Pwede ba tumigil kana kung hindi ma--" "Kung hindi ano? Sasaktan mo ako. Hindi ko na mararamdaman yung sakit Evan. Immune na ako sa araw araw." Pinunasan ko ang luha ko. "Ano bang kasalan ko sayo? Bakit mo ako pinahihirapan ng ganito, mali ba na mahalin ka? Hanggang kailan mo ba ako sisingilin sa kasalanan ko?" "Tumigil kana. Aalis na ako sa bahay na ito." "No need, this is your house. Matagal ko na rin napagisipan ito, pilit lang akong kumakapit sa tuwing nakikita ko na masaya ang mga anak natin kasama ka." Huminga ako ng malalim at napakagat ng labi para pigilan ang paghikbi. "I'm tired of fighting Evan, I'm tired of loving you." ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluída
My Possessive Adoptive-BIGBrother
"Jiliane! Buksan mo 'tong pinto!" malakas nitong binayo ang pintuan niya. Alam niyang tuluyan ng naputol ang pasensya nito sa kanya dahil sa ginawa niyang pag-iwas sa binata. She didn't care actually, kung ayaw nitong marinig ang rason niya ay wala rin siyang balak makinig sa sermon nito. "I said open the goddamn door or I swear I will break this thing! Jiliane!" sigaw nito mula sa labas. Bahagya siyang kinabahan sa karahasang ibinabadya ng boses ng binata. Wrong timing naman ang pag-alis ng mag-asawa at tiyak na walang makakaawat sa pagwawala ng binata. Reed, asan ka na ba? Awatin mo ang kuya mo, parang awa mo na. Kahit kinakabahan ay pinilit niya ang mga paa na humakbang patungo sa pinto. She decided to let him in. Bago pa nga nito tuluyang masira ang pintuan niya. Dahan-dahan niyang binuksan ang dahon ng pintuan. Kita niya ang pamumula ng mukha nito sa labis na galit. Inisang hakbang nito ang pagitan nila at marahas siyang pinangko at inupo sa kama. "Why?... bakit napakatigas ng ulo mo?" nanggigigil na hinawakan nito ang mukha niya sa dalawang palad nito. Tinabig niya ang mga kamay nito at hinarap ang nagbabagang mata ng binata. "Tao ako, Alejandro, hindi hayop o bagay na walang sariling utak para um-oo palagi sa gusto. So what kung hindi ko natupad ang pangako ko? Tao lang naman ako, diba? Kung pagmomodelo man ang gusto kong gawin karera ay wala ka ng pakialam doon! Gagawin ko ang gusto ko at kahit ikaw ay hindi mo ako pwedeng pigilan!" she said defiantly. What she just said fueled his anger. Naniningkit ang mga matang tinitigan nito ng binata ang kabuuan ng mukha niya bago marahas na bumaba ang mukha nito sa kanya upang angkinin ng pangahas nitong labi ang labi niya. Naramdaman niya ang paglapat ng likod niya sa malambot niyang kama. No! -Hello guys, gusto nyo rin ba mabasa love story ni Reed? -ano pa inaantay nyo? vote and comments na.. LOL.Concluída
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Concluída
My Sweet Revenge
"Woahh! Ikaw ba yan pinsan" bungad sa akin ng pinsan kong si Sam "Oh! Yeah! This is me" sabay tawa ko at nag apir kami "So kamusta sa states?" Tanong nya sa akin "Okay naman ?! Sikat na model at actress sa hollywood " tinawanan lang nya ako Pero totoo yung sinabi ko na Sikat akong model at actress sa hollywood.. "So on process or 100% na" biglang sumeryoso ang mood ko "Im totally 100%" with A confident smile "Yeah! I see " "Oh let's go Sam! May presscon pa ako mamaya eh" sabay lagay ng ko ng glass "*Flash* told yahh Sam nandyan na ang press" sabay kalabit sa kanya "Edi ipapakita ko ang abs ko sa kanila" tumawa lang ako "Musta na si Ex kinarma na ba Sam" sabi ko with a smirk "Sa ngayon Hindi pa pero dadating din yan... So handa ka na ba sa lunes! Pasukan na at hinanda ko na ang lahat ng kakailanganin mo sa pag Re-revenge" hayyy ang bait talaga nito "Thankie cous." Sabay yakap "Si Violet nga pala anak ko!" "Hi" bati ni Sam "Low!" Mataray ang anak ko VoteConcluída
Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
TEARS OF THE GIRL NAMED SEA "Sigurado kana ba? Wala ng bawian ito anak." Tumango ako pagkatapos ay sinara ang malaking maleta. "Wala po Dad. Salamat sa lahat." "You don't need to say thank you, that's what parents do." Huminga ito ng malalim. "Sandali lang tatawagin ko ang Mommy mo para matulungan ka sa pagiimpake." Dumating ang araw ng pagalis ko, malungkot akong nagpaalam sa magulang ko. Napagdesisyunan kong hindi gamitin ang ebidensiya at hayaan na ang hukuman ang humusga. Hindi na rin ako nakaattend ng huling hearing dahil tumapat ito sa flight ko. ---------- "Ma'am you want coffee?" Napabalik ako sa kasalukuyan ng magtanong ang flight attendant. "No, thank you." Sagot ko. Napasandal ako sa kinauupuan at napakagat sa labi ng maalala ang naging desisyon ko. Pinagisipan ko itong mabuti, inaral ko ang posibleng epekto nang magiging desisyon ko. At dun nga pumasok sa isip ko na itigil ito. Ang dami nang nadamay, nasaktan dahil sa galit ko. Iba talaga kapag galit ka, wala kang makialam kung sino ang matamaan, hindi ko man lang naisip na may pamilya silang walang kinalaman ngunit nasasaktan. Ayoko nang baguhin ang buhay nila dahil sa pagkakamali na matagal na nilang pinagsisihan. Hindi ako Diyos para magpasya sa kaparusahan nila, kung Diyos nga nagpapatawad paano pa kaya ako. Masaya akong nakilala sila, lalo na si Lucas binago niya ang buhay ko. Marami siyang tinuro sakin, siguro kung hindi ko siya nakilala nandun parin ako sa point na hinahanap ang sarili ko. He became my life, my everything. I loved him so f*cking much at umaasa akong magkikita ulit kami pagdating ng panahon. Kung hindi man... mananatili siyang parte ng nakaraan ko na hinding hindi ko makakalimutan. ⚠WARNING: PLAGIARISM IS A CRIMEConcluída
My Husband Is Also My Professor
Nag-mahal, nasaktan, nag-sakripisyo kahit na alam nya sa sarili nya na sya ang kawawa ay sumugal pa rin sya para sa pamilya nya lalo na sa ate nya na maagang na buntis pero di alam kung sino ang ama. Paano kaya kung maipakasal ka sa taong minsan mo na'ng pinag-alayan ng sarili mo? Paano kaya ikaw makakatakas sa pag-mamalupit nya sayo? At hanggang saan mo kaya matatago sa kanya ang sekretong ikaw lang ang nakakaalam? Habang buhay mo na ba itong itatago? O sasabihin mo na rin ang tungkol sa anak nyo? Matatago mo pa rin kaya ang pangalawang anak mo sa kanya? Started date: October 12, 2024 End date:
Tagu-taguan
"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriterConcluída
Kissing Tutorial (GirlxGirl)
Do you think na ganun ganun nalang lahat? After what you've done? Sabi ng babaeng nasa harap ko at punong puno ng galit ang mga mata. Kinakabahan ako sa pwedeng gawin sakin ni Misty, alam ko kasi na kaya nya kong saktan. "Satingin mo papalagpasin ko ung ginawa mo?" nakakalokang ngiti nito sakin at Isang malakas na sampal ang natanggap ko sa babae nasa harap ko. nanigas ako sa kinatatayuan ko at tinitigan ko ito ng masama, ramdam ko padin ang mainit na palad nito sa aking mga pisngi. "Hindi ko alam kung bakit ka ba nagagalit, You know what wala naman to sa contract natin stop acting like a spoiled brat misty, walang tayo. " Puno ng galit na sabi ko dito. Oo walang tayo, pero tandaan mo ako lang nakakagawa nito sayo" naka ngising sabi nito at saka ako hinila papalapit sakanya. Wlang ano ano ay sinakop nito ang mga labi ko na parang walang pakialam sa mundo, She's killing me with her kiss. nang hihina ang mga tuhod ko sa halik nito, Pinilit kong kumawala sa mga halik nya pero mas lalo lang nitong diniinan ang mga halik neto, naramdaman ko na din ang knyang malalambot na kamay na umaabot sa aking tyan at likod. Nanghina na ko, I admit hindi ko kaya pang tiisin a nag respond na din ako sa mga halik nito, Our tongues fight for dominance. Nababaliw ako sa mga halik nito. Naramdaman ko nalang na bumaba ang mga halik ni misty sa leeg ko, at ang kamay naman neto ay bus" sa pag-lalaro sa mga bagay na nasa harap ko. Kakaibang sarap ang pinaparanas nito sakin, Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. "Ohhh misty fuck." I moan her name ng hindi ko namamalayan. Tumigil ito sa ginagawa nya at tumitig sakin "See? I am the only one who can do this to you, Ako lang. isang ngiti ang nasilayan ko sa mga labi nito, bago kong tuluyan na isuko na naman ang sarili ko sa babaeng nasa harap ko ngayon. ...................... What will you do if the queen bee will be addicted to you? Dahil sa isang kontratang ikaw mismo ang gumawa.Concluída
BOOK 2: When Mr. Sungit Fall COMPLETED
Paano mo haharapin ang isang taong nanakit sayo noon? Kaya mo ba siyang patawarin? Maniniwala kapa ba sa kaniya? Kaya mo bang kalimutan ang lahat ng pinagdaanan niyo? Hanggang saan ang tigas ng puso mo? Matitiis mo ba siyang pahirapan? Hanggang saan ang kaya mo para lang ipakita sa kaniya na wala na siyang halaga? Kaya mo bang makitang nagmamakaawa siya sayo para lang maniwala ka? O Maging matigas kaba kasi sobra kang nasaktan noong minahal mo pa siya. Kaya mo bang palitan siya sa puso mo? O Tatakbo ka pabalik para lang sabihin sa kaniya na mahal mo pa siya? Kaya mo bang ipaglabana ang pag-iibigan niyo? Hanggang saan ang tapang niyo para lang ipaglaban ang pag-ibig na matagal niyo ng inaasam. "Kaya Kong lokohin ang sarili ko na Hindi kita mahal pero hindi ko kayang lokohin ang puso ko na ikaw lang ang nilalaman, nasaktan kita noon pero sana inisip mo rin ako, oo nag sinungaling ako pero lahat ng iyon ay para lang sa kapakanan mo, pakinggan mo naman ang mga explanation ko kahit isang beses lang kasi ikaw at ikaw parin Hanggang ngayon, Asan na ang Ms makulit ko?" (Mr.Sungit) "Minahal kita ng sobra pero nakuha mo paring maghanap ng iba para saan pa ang explanation kung sa Simula palang malinaw pa sa sinag ng araw ang mga kasinungalingan mo, minahal kita ng tapat pero bakit Hindi parin sapat, Bakit ang sobrang Sungit mo ikaw nanga itong nag sisinungaling ikaw pa ang may ganang mag Sungit kay sarap moring halikan eh.(Ms.Makulit) Love does not begin and end the way we seem to think does. Love is a battle, love is a war, love is a growing up. Kung Mahal mo patunayan mo. Hanggang saan ang tapang nila para lang patunayan na mahal nila ang isat-isa. Kaya ba nilang suwayin ang patents Nils? Hahayaan nila ang mga ito na oangunahana ang mga decision nila. Love or Revenge?Concluída
"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18
Mais detalhesDiretrizes de Conteúdo