Hope

- Dlaczego tak bardzo się nim przejmujesz? - powiedziałam do siebie patrząc w lustro. - Spójrz, nikt cię nie chce, a zwłaszcza... - W moich oczach pojawiły się łzy - zwłaszcza on! - usłyszałam pukanie do drzwi.

-Lucy. Przygotowałam kolację,- Powiedziała stojąca po drugiej stronie drzwi mama. - Zostawiam ją pod drzwiami. - Od kilku dni nie opuszczałam mojego pokoju, czuję się tu bezpiecznie i mogę spokojnie przemyśleć... - Włożyłam twarz w poduszkę i rozpłakałam się. - Dlaczego nie potrafię przestać o nim myśleć? Ten jeden dzień zmienił wszystko w moim życiu...