Harama Bakmak Yok

Harama Bakmak Yok

Reads 988
Votes 52
Parts 7

Ongoing

Last published Sat, Jul 13, 2024

haramabakmakyok mafya spitürel yeraltı

Mina sabah ezanına huzurzuz bir şekilde kalkıp abdestini aldıktan sonra namazına başladı. Selamını verdikten sonra Rabbine ellerini açıp dua etti. " Allahım içimde bir huzursuzluk var ne olur huzursuzluğumu hayra yol aç amin" Seccadesini komidine koyduktan sonra yatağa geri döndü yatamayacağını anladıktan sonra yatağını toplayıp kimseyi uyandırnadan üstünü giyip evden çıktı. Evden çıktıktan 10 ve ya 15 dakika sonra dinlenmek için parkta oturmaya başladı. Parkta oturuken bağrışmaları duyan Mina hem korku hem merakla ayağa kalkıp bağrışmaların olduğu yöne doğru ilerledi gördüğü şeylerle şoka giren Mina çığlık attığında adamı dövmeyi bırakıp Minaya döndüklerinde Mina koşarak evine geldi. Camdan aşağı baktığında o unutamayacağı gözlerle karşı karşıya gelmişti.

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

(Yeniden Yayında!) Yusuf yüzlü, Demir yürekli.

3 Milyon okunmayla şimdi yeniden Wattpad'de. ....... Bu Demir yürekli Yusuf ile ürkek yürekli Erva'nın hikayesi. Demir annesi gittiğinden beri Yusuf yanını kaybetmişti. Öfke ve nefret sanki anne karnında kalbine yerleştirilmiş gibi her yanını kuşatmıştı. Kalbi intikam hırsıyla buz kesmişti. Soğuktu artık Demir. Annesi'nin oğlu değildi. Zaten onu yola getirecek, ona doğruyu gösterek anneyede sahip değildi. Şimdi eceline, annesine gidene kadar, onun rahat uyumasına yardım edecekti. Kararmış kalbi daha fazla ne kadar kararabilirdi? Onu bu hale insanlar getirmişti.... *************** Erva; Hayatı seccade ve kalemlerinin arasında gidip gelen tertemiz bir kır çiçeğiydi. Onun gözleri asla tam açılmaz, dünyayı pembe gözlüklerle görmezdi. (UMUT SERİSİ 1) Her ne kadar farkında olmasa da imtihanların en zorunu yaşıyordu. Sabır dolu kalbi hiç bir sıkıntıya isyan etmiyor, mütevazı başı asla hiddetle dikelmiyordu. Tek sırdaşı kağıtları, kalemleri ve kumaşlarıydı... Edep timsaliydi Erva. Bakan gözler ar eder, bir daha bakmaya yürek isterdi. Ama onun kendini kapattığı bir kafesi, prangalarla susturduğu umutları vardı. Umut zehirli bir yılandı. Sinsice yaklaşıp, en acı yerinden vuracaktı Erva'yı. Ama umudun panzehirini bulacaktı genç kız. O gece başına gelecekleri bilse iner miydi o bahçeye?Kurulur muydu her zaman ki salıncağına? Allah bilirdi... Ama Allah onun kaderini çizmişti, Erva'ya da ancak teslim olmak düşerdi. Yazım tarihi: Eylül 2014

Content Guidelines