GECE

Ne kadar zamandır yürümekte olduğunun farkında değıldi
Başını kaldırdı, parmaklarını siper ederek yukarı bakmaya çalıştı..., güneş hala tam tepede parlamakta olduğuna göre muhtemelen ögle vaktiydi.
terlemeyi saatler önce bırakmıştı. yüzü ,dudakları kupkuru, çatlamış.
topuzu daha köyün sapağından ayrılmadan çözüldüğünden saçları yüzüne dökülmüş,
sürülmüş tarlaların arasından yürüyebilmek icin saatlerdir mücadele vermekten ayakları kütük gibi ağırlaşmıstı.
omuzuyla birlikte bütün sol kolu , sırtındaki kurşun deliği yüzünden yarı uyuşuk , biteviye zonkluyordu.
sol yanı bütün sırtı boyunca beline kadar kan sızdırıyor,
sağlam olan eliyle kolunu sabitlemeye çalışsa da her adımında sarsılıyor kızı acı acı inletiyordu.
Dayanamayacağım ....
Ana yola çıkamadan bulacaklar beni....
görünmemeye çalışarak evler gecti.
yeni tarlalar
asfalt
asfalttan ayrıl
seni orada arayacaklar
yürü kızım...

Kimbilir ne kadar zaman sonra
adımlarını şaşırır olduğu zaman
zihni iyice bulanmaya başlayınca günü geceyi karıştırır oldu
Sırtındaki yarasını şişmiş iyice gerilmiş gibi duyumsuyordu
Önceden omuzunun oralari mahveden acı artık bütün vücuduna yayılmıştı
su ...
şuracıkta ölmeden önce bir yudum su bulması gerekiyordu
Dudaklarıni kapayıp açmayı , yalamayı denedi,
Dili ağzının icinde tuhaf bir et parçası gibiydi
Büyük ve aşınmış blok taşlardan yapılma bir yolda iki büklüm ilerlemeye başladı
Burayı nasıl bulduğunu bilmiyordu.
O sırada büyük beyaz sütunlar girdi rüyasına, gerçek mi değilmi bilemedi.
Bir film setine girmiş
Zamanda sıçrayarak antik döneme geri gitmis gibi
elini uzatsa tutacak kadar yakın

Zeytin ağaçları
elini uzattığını
Su mermerinden binanın eşiğe yığıldığı sırada üzerine bir gölge düştü ...
bir el uzanıp kolunu tuttuğu zaman omzu kökünde