Özünü qoru

-Eyyy önünə bax da!
-Aa, gicdi ki bu! Ay qız eyy!!
-Yaxşısan qızım?
-Ana, gəl bura, görmürsən, o saat bilinir ki fahişənin biridi. Tfu!
-Gözəlçə, bomba şeysən, boşsan, gedek bize?
(zəng gəlir)
-Hardasan?
-Cəhənnəmdə
(zəng sonlanır)
Yalan demirdim. Həyatımın Cəhənnəmdən tək fərqi ruhumun sorğulanmadan yanması idi. Günahkar axtarmırdım, öz günahlarıma görə yanırdım çünki. Günahım isə həmişəki kimi ağılsızlığım idi. Qurtulmaq istəyirdim, amma cəlladımı da özümlə çıxarmaq istəyirdim. Bu isə ağılsızlığımın başqa bir sübutu idi.